ترجمۀ تفسیر المیزان ج 6
جلد ششم کتاب تفسیر المیزان، شامل ترجمه و بیان ادامه سوره مائده یعنی آیات 55 تا 120 این سوره است. در جلد ششم تفسیر المیزان، علامه طباطبایی، ابتدا با بیان و تفسیر آیات 55 و 56 سوره مائده، اثبات میکند که این دو آیه در مورد امام علی (علیه السّلام) بوده و به روایت معروف زکات در عین رکوع ایشان اشاره میکند. سپس، علامه طباطبایی به بیان و تفسیر سایر آیات سوره مائده میپردازد که برخی از مهم ترین موضوعات مطرح شده در آنها به شرح زیر است: • معنا و مفهوم اینکه آمده «قرآن، بر طغیان و کفر یهود می افزاید» • بحث روایی در مورد وظیفه علما، دست خدا و ... • علت نگرانی پیامبر از ابلاغ آنچه بر او نازل شد • شرح نزول آیه « یا ایّها الرّسول بلغ ...) و ابلاغ ولایت امام علی در غذیر خم • علت معرفی شدن نصاری به عنوان نزدیک ترین امّت از نظر دوستی به مسلمین • روایاتی پیرامون مسخ شدن برخی اقوام به شکل خوک و میمون • معنای رجس و شیطانی بودن شراب • منظور از تسلّط شیطان بر فکر آدمی و مجسّم شدن او بر فکر بشر • قمار و شراب، وسیله شیطان بر ای تفرقه افکنی میان انسانها • حرمت صید و شکار کردن در حال احرام • منشأ قواعد دین • در چه صورتی تقلید صحیح و عقلانی است • معنای هدایت و ضلالت و اینکه همه راه ها منتهی به خدا میشوند • روایاتی پیرامون خداشناسی و معرفت نفس از راه خودشناسی • پاسخ به این توهم که دین همان عرفان است • روایاتی پیرامون معجزات حضرت عیسی • ادب الهی انباء نسبت به خداوند و نسبت به مردم • روایاتی از ادب پیامبرانی چون نوح، ابراهیم، اسماعیل، یعقوب، یوسف، موسی، شعیب، یونس، ایوب و زکریا و ... • عفو و مجازات و معنای جزا و پاداش • اقسام گناه و اقسام عفو و مغفرت
مرتب سازی:
ترجمۀ تفسیر المیزان ج 6
201بتها قربانى شود. پرسيدند «ازلام» چيست؟ حضرت فرمود: همان تير چوبهايى كه با آن قرعه مىانداختند.1
و در كافى به سند خود از عطاء بن يسار از ابى جعفر (علیه السلام) نقل مىكند كه فرمود: رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) فرموده است: هر مسكرى حرام و هر مسكرى خمر است.2
مؤلف: اين روايت از طرق اهل سنت از عبد الله بن عمر از رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) نقل شده، و لفظ آن چنين است: هر مسكرى خمر و هر خمرى حرام است و بيهقى و ديگران آن را نقل كردهاند3 و از طريق ائمه اهل بيت (علیه السلام) نقل اين روايت كه: هر مسكرى حرام و هر چيزى كه با آن قمار شود ميسر است، به حد استفاضه رسيده است.
و در تفسير عياشى از ابى الصباح از امام صادق (علیه السلام) نقل شده كه فرمود: من از آن جناب از «نبيذ» و «خمر» پرسيدم كه آيا هر دو به يك منزلت و هر دو حرامند؟ فرمود: نه، نبيذ به منزله خمر نيست، زيرا خداى تعالى خمر را حرام كرده چه كم باشد و چه زياد، كما اينكه ميته و خون و گوشت خوك كم و زيادش را حرام نموده، و رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) از هر مشروبى مسكرش را تحريم كرده، و البته هر چه را كه رسول الله (صلى الله عليه وآله و سلم) تحريم كند خدا تحريم كرده است4.
و در كافى و تهذيب به اسناد خود از امام موسى بن جعفر (علیه السلام) نقل كرده كه فرمود: خداى تعالى شراب را حرام نكرده از جهت اينكه با اسم آن دشمن است، بلكه آن را تحريم فرموده براى خاطر آثار سوء و عاقبت وخيم آن، بنابراین هر چيزى كه در اثر و عاقبت سوء با آن شريك باشد آن هم خمر و حرام است5.
و در روايت ديگرى است كه هر چيزى كه كار خمر را بكند خمر است6.
مؤلف: اخبار در حرمت خمر و ميسر از طريق شيعه و سنى از حد شمار بيرون است، اگر كسى بخواهد به همه آنها اطلاع پيدا كند بايد به كتب حديث مراجعه نمايد.
- كافى، ج5، ص122، ح 1.
- كافى، ج6، ص408، ح 3.
- سنن بيهقى، ج8، ص288.
- تفسير عياشى، ج1، ص340، ح 184.
- تهذيب، ج9، ص112، ح 221.
- كافى، ج6، ص412، ح 2.