ترجمۀ تفسیر المیزان ج 5

نه تو مى‌توانى چنين دلسوزى بكنى و نه او نزد خدا استحقاق چنين احترامى دارد.¹ 

و در كتاب معانى الاخبار، از سليمان، از امام صادق (علیه السلام) روايت آمده كه در تفسير آيه مورد بحث فرموده: اى سليمان، در ميان اين مستضعفين كسانى هستند كه گردنشان از تو گوشت‌دارتر است، مستضعفين كسانى هستند كه روزه مى‌گيرند، و نماز مى‌خوانند و شكم و شهوت خود را از حرام نگه مى‌دارند، و حق را در غير ما نمى‌دانند، كسانى هستند كه به شاخه‌هاى شجره نبوت دست آويخته‌اند، اينها هستند كه مادامى كه چنگ به شاخه‌ها دارند و آنان را مى‌شناسند، اميد است خدا از آنان عفو فرمايد، اگر عفو فرمايد به رحمت خود عفو فرموده، و اگر عذابشان كند به گمراهى خود آنان عذابشان كرده است.² 

مؤلف: اينكه فرمود: «حق را در غير ما نمى‌دانند...» منظور اشاره به مذهب ناصبى‌ها است كه با اهل بيت (علیهم السلام) دشمنى دارند و يا تقصيرى كه كار را به نصب بكشاند، هم چنان كه روايات بعدى نيز بر اين معنا دلالت دارد.

و در همان كتاب، از امام صادق (علیه السلام) روايت شده كه مستضعفين را چند قسم كرده كه بعضى مخالف بعضى ديگرند، و هر كس از اهل قبله ناصب و دشمن اهل بيت نباشد او مستضعف است.³ 

و نيز در همان كتاب‌⁴ و در تفسير عياشى‌⁵ از امام صادق (علیه السلام) روايت شده كه در تفسير آيه مورد بحث فرموده: ﴿لاَ يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً﴾ يعنى نمى‌توانند براى نجات خود از نصب و دشمنى اهل بيت چاره‌اى بينديشند، ﴿وَ لاَ يَهْتَدُونَ سَبِيلاً﴾ يعنى هيچ راهى به سوى حق نمى‌يابند، تا قدم در آن راه نهند، اينگونه افراد ناصبى كه در اعتقاد باطل خود تقصيرى ندارند، اگر به اعمال حسنه و اجتناب از محرمات الهى داخل بهشت شوند بارى به منازل ابرار نمى‌رسند.

و در تفسير قمى از ضريس كناسى از امام ابى جعفر (علیه السلام) روايت كرده كه گفت: به امام (علیه السلام) عرضه داشتم: فدايت شوم، كسانى كه معتقد به توحيد و نبوت محمد (صلى الله عليه وآله و سلم) هستند ولى هم گناهكارند و هم در حين مرگ امامى براى خود