ترجمۀ تفسیر المیزان ج 1

باشد، و نتوانيم با آن عمل، نسبت به بندگان صالح خدا، و يا قبور اولياء او، و يا آثار آنان اظهار محبت می‌کنیم، چون چنين معنى از راه دليل عقلى و يا نقلى نرسيده، و ما انشاءله بزودى در محل مناسب باز پيرامون اين مطلب بحث خواهيم كرد. 

بحث روايتى (شامل رواياتى در باره قصه خلقت آدم و سجده ملائكه و اباء ابليس...) 

در تفسير عياشى از امام صادق (علیه السلام) روايت كرده كه فرمود: بعد از آنكه خداى تعالى آدم را آفريد، ملائكه را امر فرمود تا براى او سجده كنند، ملائكه در دل بخود گفتند: ما گمان نمى‌كنيم خدا خلقى بيافريند كه نزدش گرامى‌تر از ما باشد، ما همسايگان او، و مقرب‌ترين خلق نزد اوئيم، خداى تعالى فرمود: آيا بشما نگفتم: كه من آنچه را اظهار و يا كتمان مى‌كرديد می‌دانم؟ يعنى آنچه را در باره جن زادگان (كه قبلا در زمين فساد مى‌كردند)، اظهار داشتيد، و آنچه را كه (در باره لياقت خود براى خلافت) پنهان كرديد، می‌دانم، و بهمين جهت ملائكه بخاطر آنچه گفته بودند، و نيز آنچه پنهان كرده بودند بعرش خدا پناهنده شدند.¹ 

و در همين تفسير نيز از على بن الحسين (علیه السلام) حديثى باين معنا آمده، و در آن فرموده: وقتى ملائكه بخطاى خود پى بردند، متوسل بعرش شدند، و اين خطا از عده‌اى از فرشتگان بود، نه از همه آنان، و آن عده، فرشتگان پيرامون عرش بودند، تا آنجا كه فرمود: و اين عده تا روز قيامت هم چنان پناهنده عرش هستند.² 

* مؤلف: ممكن است مضمون اين دو روايت را از آيه‌اى كه حكايت كلام ملائكه است استفاده كرد، آنجا كه گفتند: (﴿وَ نَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَ نُقَدِّسُ لَكَ﴾، تا جمله: ﴿سُبْحَانَكَ لاَ عِلْمَ لَنَا إِلاَّ مَا عَلَّمْتَنَا إِنَّكَ أَنْتَ اَلْعَلِيمُ اَلْحَكِيمُ﴾، و لكن روايت نامبرده خالى از اشكال نيست، براى اينكه در آيه همه ملائكه مامور به سجده شدند، و بغير از ابليس كسى در امتثال استثناء نشده، در جاى ديگر هم فرموده: (ملائكه كلهم اجمعين سجده كردند). 

ولى بهر حال در توجيه روايت مى‌گوييم: بزودى خواهد آمد كه عرش خدا عبارتست از علم، و روايات وارده از ائمه اهل بيت (علیه السلام)، نيز همين را می‌گوید، پس ملائكه‌اى كه آن اعتراض را كرده بودند، فرشتگانى بودند، كه با علم خدا سر و كار داشته‌اند، و چون بخطاى خود پى بردند، باز بعلم او پناهنده شدند، و گفتند: تو منزهى از آنچه ما پنداشتيم، و ما جز آنچه تو بما دادى علمى نداريم، تنها داناى حكيم تويى) (دقت بفرمائيد). 

و بنا بر اين مراد بجمله ﴿وَ كَانَ مِنَ اَلْكَافِرِينَ﴾ الخ، اين خواهد بود، كه ابليس از زمره قوم و