عنوان بصری ج5

أعوذُ باللَه مِن الشّیطان الرّجیم

بسمِ اللَه الرّحمٰن الرّحیم

الحمدُ لِلّه ربّ العالمینَ و الصّلاةُ و السّلامُ علَی أشرفِ المُرسلینَ

و خاتَمِ النّبیّینَ أبی‌القاسمِ محمّدٍ و علَی آلِه الطّیّبینَ الطّاهرینَ

و اللّعنةُ علَی أعدائِهم أجمعینَ

قلتُ: «یا أباعبداللَه، ما حَقیقةُ العُبودیّة؟!» قال:

ثَلاثةُ أشیاءَ؛ أن لا یرَی العَبدُ لِنَفسِه فیما خَوَّلَهُ اللَهُ مِلکًا، لِأنَّ العَبیدَ لا یکونُ لهم مِلکٌ، یرونَ المالَ مالَ اللَهِ یضَعونَه حیثُ أمَرَهُم اللَهُ به.¹

امام صادق علیه السّلام به عنوان می‌فرمایند:

حقیقت عبودیّت در سه چیز است: اوّل اینکه بنده برای خود در آنچه خداوند از متصرّفات و اموال و نعَم خود به او اعطا می‌کند احساس تملّک و ملکیّت نکند؛ زیرا بندگان برای خود ملکیّتی نمی‌بینند، بلکه تمام ملکیّت را منحصر در ملکیّت موالی و مولاهای خود می‌بینند. مال را فقط مال خداوند می‌دانند و در جایی خرج می‌کنند که خدا به تصرّف و قرار دادن در آنجا امر کرده است.

تبیین کیفیّت دخل و تصرّف در امور

در جلسۀ گذشته راجع به مسائل اعتباری و حقیقی صحبت شد و عرض شد که