عنوان بصری ج5

شاهزاده حسین دفن است. ایشان کسی بود که وقتی در قزوین توسّط یکی از آقایان و علما اقامۀ نماز جمعه می‌شد، به سختی در مقابل این قضیّه می‌ایستاد، به‌طوری‌که نقل می‌کنند اغلب مجالس او و اصحاب و مریدانش بر رد و انکار اقامۀ نماز جمعه تشکیل می‌شد.

 همین‌که امام جمعۀ قزوین یک هفته به طهران رفت؛ بلا فاصله ایشان ـ چون دیگر کسی نبود ـ به‌جای او اقامۀ نماز جمعه کرد و از آن پس، از مؤیّدین اقامۀ نماز جمعه شد و شروع کرد از این‌طرف دلیل آوردن و اسمش هم شهید ثالث شده است!

 زمانی که امام جمعه به قزوین برگشت، گفت:

من نفهمیدم این چه حکم شرعی‌ای است که با یک رفت و برگشت به طهران، صد و هشتاد درجه تغییر می‌کند!¹

 ببینید! این مسئله اختصاص به طیف خاصّی دون طیف دیگری ندارد؛ بلکه اتّفاقاً در مورد ما و قشر علما و روحانیّت بسیار خطیر و حساس است! این مطلب را در همه‌جا و در هر صنف و رشته و حرفه‌ای دیده‌ام؛ چون در همۀ ما نفس موجود است و اشکالی هم ندارد، بالأخره همۀ ما نفس داریم و باید در صدد اصلاح بربیاییم. اگر همۀ ما کامل بودیم که نیازی به راه و سیر و مراقبه و امثال اینها نداشتیم.

تبعیّت از نفس، عامل هلاکت انسان

 پیغمبر اکرم می‌فرماید:

أعدی عَدوِّک نَفسُک الّتی بَین جَنبَیک؛² «بزرگترین دشمنان تو، نفسِ تو است که تو را در میان گرفته است!»

 بزرگ‌ترین دشمن تو نفس تو است؛ چون هر دشمنی با بدن فیزیکی و ظاهری و دنیوی ما کار دارد، امّا این نفس با بدن اُخروی ما کار دارد، با روح ما و سرّ ما و باطن ما و جان ما کار دارد و او را از رفتن باز می‌دارد و نگه می‌دارد و مانع می‌شود!