عنوان بصری ج5

اعمال خودم، من هستم و کار خودم، من هستم و سرنوشت خودم، و باید برای آن فکری بکنم و کاری انجام بدهم!

 حالا خدا می‌گوید: «آقا، برای اینکه من به تو ثابت کنم ظالم نیستم و عادلم و نسبت به بندگانم قوم و خویشی و رحمیّت را إعمال نمی‌کنم و پیغمبر و غیر پیغمبر برای من فرقی نمی‌کند، آمدم و این دوا را برایت گذاشتم، بفرمایید!» دوا چیست؟ همین مراقبه است، همین روزه است، همین بیداری شب است، همین دعاها است. دوا همین است، چیز دیگری نیست! پس این گوی و این میدان، تا اینکه إن‌شاءاللَه رفقا همّتی کنند و به‌قول مرحوم آقا از آن دود و دَم درویشی و نفس‌های درویشی به حال بدبختان و بیچارگان هم فکری کنند.

 إن‌شاءاللَه امیدواریم که خداوند متعال به قصور و تقصیر و جهل ما ننگرد، و با آن عمیمیّت لطف و عنایت خودش و آن وسعت مراتب ربوبی خودش، از نعماتی که برای بزرگان و اولیا در نظر گرفته است، ما را هم مشمول بگرداند.

اللَهمّ صلّ علَی محمّدٍ و آل‌محمّدٍ