عنوان بصری ج5

ابقاء و حفظ بر کسانی است که تعدّی می‌کنند.»

 در اینجا دیگر مطلب یک قدری بالا می‌رود و سطح دعای حضرت اوج می‌گیرد:

اللَهُمّ فَاهدِنی هُدَی المُهتَدین؛ «خدایا، پس مرا به هدایت مهتدین راهنمایی کن!»

یعنی حالا که تو دارای این خصوصیّات هستی و یک‌هم‌چنین اوصافی داری که عطایت شامل همه است و راهت برای همیشه باز است و حلمت برای کسی که دشمنی می‌کند معترض است، دست مرا بگیر، از تو چیزی کم نمی‌شود!

و ارزُقنی اجتِهادَ المُجتَهدین، و لا تَجعَلنی مِنَ الغافِلینَ المُبعَدین، واغفِر لی یَومَ الدّین؛¹ «و اجتهاد و جَهد آن افرادی را که واقعاً جهد می‌کنند، نصیب من بگردان؛ و مرا از غافلینِ مُبعدین از رحمت خودت قرار نده؛ و مرا برای روز جزا مورد آمرزش قرار بده!»

پاسخ به کسانی که می‌گویند: «فایدۀ انجام دادن اعمال عبادی و خواندن ادعیه چیست؟»

 حالا ممکن است شخصی بیاید و بگوید: آقا، انجام دادن این اعمالی که ائمّه گفته‌اند، مثل روزه و دعا و... چه فایده‌ای دارد؟

 اوّلاً: جواب خیلی عادی و خیلی بسیط و پیش پا افتاده‌اش این است که واقعاً اگر ما این دعاها را نخوانیم، چه‌کار می‌کنیم؟! به در و دیوار نگاه می‌کنیم! پس کار خیلی شاقّی انجام نداده‌ایم تا بخواهیم بر سر امام و بزرگان منّتی بگذاریم که ما آمدیم! نه، به‌جای اینکه بلند شوید و با رفیقتان حرف‌های چرت و پرت بزنید که بنزین گران شده و نفت ارزان شده و...، دعای امام صادق را خوانده‌اید.

 ثانیاً: من از رفقا و دوستان و از خودم این سؤال را می‌کنم:

 با توجّه به اینکه ما یک‌هم‌چنین مطالبی را از ائمّه و بزرگان راجع به رسیدن به مراتب کمال و امثال‌ذلک شنیده‌ایم مانند «لَولَا الآجالُ الّذی کَتَبَ اللَهُ عَلَیهم لَم تَستَقِرَّ