عنوان بصری ج5

شرح و ترجمۀ دعای «خابَ الوافِدونَ علَی غَیرِکَ»¹

 یکی از دعاهایی که در ماه رجب خواندنش در هر روز وارد است، دعای امام صادق علیه السّلام است که در مفاتیح هم دارد که حضرت این دعا را در هر روز می‌خواندند: «خابَ الوافِدونَ علَی غَیرِکَ و خَسِرَ المُتعرّضونَ إلّا لَک... .»²

 «خابَ» یعنی خائب شد. خائب یعنی کسی که دیگر امیدی به رسیدن به مطلوب ندارد. به کسی که از کاروان عقب بماند، می‌گویند خائب است. خائب و خاسر، دو عبارتی است که مضمونش نزدیک به هم است: خائب به کسی می‌گویند که مطلبی را از دست می‌دهد؛ خاسر به کسی می‌گویند که خسران‌زده است، یعنی نه‌تنها مطلب را از دست می‌دهد، بلکه دیگر آن را هم به‌دست نمی‌آورد و نمی‌تواند به آن برسد.

خابَ الوافِدونَ علَی غَیرِکَ؛ «تمام آن کسانی که بر غیر تو وفود کردند و وارد شدند، دستشان خالی است!»

اینها هیچ مایۀ پُر کننده‌ای ندارند؛ چون غیر از تو پوچ است، غیر از تو عدم است، غیر از تو حُباب است! افرادی که به‌دنبال غیر از تو رفتند و بار خودشان را در آستانی غیر از آستان تو فرود آوردند؛ به‌دنبال مقام رفتند، به‌دنبال مال رفتند، به‌دنبال کسب شهرت رفتند، به‌دنبال استفادۀ دنیوی رفتند، تمام این افراد خائب‌اند! حتّی غیر از جنبۀ مادّی، افرادی که حتّی به‌دنبال شخص بزرگی رفتند، حتّی به‌دنبال امام رفتند، ولی این به‌دنبال امام رفتن، امام را در تعیّن و در حد دیدن و بدون توجّه به توحید به او نگاه کردن بود، باز این «خابَ الوافِدونَ» است. آن کسانی که ولایت را جدای از توحید و مرتبه‌ای مادون توحید می‌دانند و به امام نه به‌عنوان وسیله، بلکه به‌عنوان موضوعیّت نگاه می‌کنند، باز اینها حسابشان با آن کسانی که به خود ذات پروردگار