عنوان بصری ج5

 امام رضا علیه السّلام دم یک دریایی نشسته‌اند که انتها ندارد، و اقیانوس کبیر واقعاً قطره‌ای از آن دریا است؛ حتّی حیف قطره، یعنی اصلاً نمی‌توان بر روی آن اسم گذاشت! این امام رضا می‌گوید: هرچه بخواهید من می‌دهم! آن‌وقت ما بلند شویم و برویم و چه داعی و چه خواسته و چه طلب‌هایی داشته باشیم! آیا این خجالت ندارد؟!

 خودشان گفته‌اند که ما می‌دهیم، پس باید پای حرفشان هم بایستند! لذا ما می‌رویم و به امام رضا علیه السّلام عرض می‌کنیم که شما به آن استکبار و انانیّت ما نگاه نکن، شما با آن بزرگواری و کرامت و عنایت و لطف و رحمت بی‌کرانی که خداوند برای شما قرار داده است با ما برخورد کن!

 امیرالمؤمنین علیه السّلام می‌فرماید:

اللَهمّ و آخِذنا بعفوِک و لا تُؤاخِذنا بعَدلِک؛¹ «خدایا، با عفوت با ما برخورد کن و با عدلت برخورد نکن!»

 ملائکه در این ماه می‌آیند و به دور کعبه طواف می‌کنند و خداوند به آنها خطاب می‌کند:

ای ملائکۀ من، از من بخواهید که هرچه بخواهید به شما عطا می‌کنم!

ملائکه هم بامروّت هستند. می‌گویند: سالک باید رفیق و بامعرفت باشد و تنها تنها نخورد و به‌یاد رفقایش هم باشد. ملائکه هم که از سُلاّک حسابی هستند، فقط برای خودشان دعا نمی‌کنند، بلکه می‌گویند:

خدایا، خواست ما از تو این است که حاجت افرادی را که در این ماه روزه می‌گیرند و تو را عبادت می‌کنند بدهی!

این خواست ملائکه در شب اوّل ماه رجب است. خداوند هم می‌فرماید:

من حاجت شما را برآورده کردم!²