عنوان بصری ج5

 کسانی متأثّر می‌شوند که به اموال انسان تعلّق دارند. انسان می‌خواهد در یک جا پولی را خرج کند، می‌بیند که سر و صدا درآمد که چرا به ما نمی‌دهید و به دیگران می‌دهید؟! انسان می‌خواهد یک جا پول خود را خرج کند، می‌گویند که چرا این‌طور می‌کنی؟! ما أولیٰ و أحق هستیم! ولی انسان نباید به حرف آنان ترتیب اثر دهد و إلاّ در همان‌جا می‌ماند و توقّف می‌کند. انسان باید کار خود را انجام دهد و جلو برود و منتظر نباشد که از کسی دستور بگیرد! «اینجا خرج کن و آنجا نکن» به کسی نیامده است!

راه وصول به سعادت ابدی

 چرا این‌طور است؟! چون همین کسانی که در این دنیا مانع می‌شوند، روز قیامت پروندۀ خود را به دوش می‌گیرند و به‌دنبال کار خود می‌روند و به ما نگاه هم نمی‌کنند! هرچه به آنها بگوییم ما در دنیا به‌خاطر شما کم گذاشتیم، انفاق نکردیم و صلۀ رحم نکردیم تا شما ناراحت نشوید و از ما رضایت داشته باشید، فایده‌ای ندارد! حالا فرقی هم نمی‌کند که آنها زن و فرزند، خواهر، عمو، دایی، قوم و خویش، همسایه و شریک و یا هر کسی که می‌خواهند باشند! می‌گوییم: «ما به‌خاطر شما این کارهای خیر را انجام ندادیم، الآن که گرفتاریم، به داد ما برسید و به خدا بگویید که به‌خاطر ما بوده است!» آنها جواب می‌دهند: «ما دست شما را با غل و زنجیر نبسته بودیم، می‌خواستید این کارها را انجام بدهید!» می‌گوییم: «اگر این کارها را می‌کردیم، زندگی ما این‌طور می‌شد و این مسائل پیش نمی‌آمد!» آنها جواب می‌دهند: «می‌خواستید بکنید! پیش می‌آید که بیاید!» این جواب را من الآن زودتر به شما گفتم، بعداً در روز قیامت خودتان هم می‌شنوید!

 ‌انسان باید ببیند که تکلیف او چیست! ما برای دو روزۀ دنیا درجا می‌زنیم و یا عقب‌گرد می‌کنیم، ولی باید متوجّه باشیم که این دو روزۀ دنیا ارزشی ندارد و آنچه ما در پیش داریم ابدی است! آیا آدم عاقل برای خراب کردن و افساد مَآل ابدی خود، زندگی دو روزۀ دنیا را انتخاب می‌کند؟! اگر این کار را انجام بدهد، دیوانه است! حالا دنیایش خراب می‌شود، خب خراب بشود؛ البتّه که خراب هم نمی‌شود، بلکه فقط تغییر و تحوّلی پیدا می‌شود و بعداً درست می‌شود. همۀ اینها تخیّلات است و آنچه ما در پیش داریم ابدی است!