عنوان بصری ج5

می‌شود! گاهی‌اوقات هم هنوز با اینکه به مریض قرصی نداده‌اند خوب می‌شود؛ زیرا [شفا] باید از آنجا بیاید! خیال نکنید که اثر قرص و دوا خارج از [تدبیر الهی] است، همۀ اینها یکی است و فرقی نمی‌کند؛ منتها باید ببینیم که آیا مَلک به دوا اجازۀ تأثیر داده است یا نه، و إلاّ یک شیشه که سهل است، اگر یک بشکه هم از این دوا بنوشی هیچ اثر نمی‌کند؛ زیرا هنوز اجازۀ تأثیر داده نشده است و هر وقت اجازۀ تأثیر داده شود تأثیر می‌کند!

 پس همۀ ملائکه با ولایت تکوینی در این عالم کار انجام می‌دهند. آیا شما تصوّر کرده‌اید که ملائکه پرونده‌ای را باز می‌کنند و می‌بینند که خدای متعال به آنها دستور داده است که فلان کار را انجام بدهند؟! آیا ملائکه به صِرف گفتن یک امر اعتباری می‌توانند قدرت پیدا کنند تا عملی را انجام دهند؟!

 من‌باب‌مثال اگر به یک بچّۀ پنج ساله هزار بار هم بگویم که یک سنگ پنجاه کیلویی را از اینجا بردار و به آنجا بگذار، آیا آن بچّه می‌تواند چنین سنگی را بردارد؟! این می‌شود اوامر اعتباری! به شخصی می‌توانم این حرف را بزنم که قدرت دارد پنجاه کیلو را بردارد. بنابراین باید این قدرت در او باشد!

 این همان نکته‌ای است که من می‌خواهم عرض کنم: وسائطی که از جانب پروردگار قضای الهی را در این عالم جریان می‌دهند، با قدرتی که خدا داده دارند انجام می‌دهند؛ نه صرفاً به‌عنوان یک امر اعتباری و یک انشاء؛ زیرا اگر خدا آنها را به کاری امر کند ولی قدرت انجام آن را به آنان ندهد نمی‌توانند انجام دهند! آیا ملائکۀ موت می‌توانند کسی را قبض روح کنند و آیا ملائکۀ عذاب می‌توانند قوم لوط را طوری عذاب کنند که انگار هزار سال است از دنیا رفته‌اند؟! و آیا می‌توانند آن‌چنان زلزله‌ای ایجاد کنند که شهر را به‌طور کلّی در زیر زمین دفن کنند؟! اگر قدرت نداشته باشند چطور می‌توانند؟! مثل این است که من به این دیوار یا به این سنگ یا به این چوب امر کنم که فلان کار را بکن! آیا می‌توانند انجام بدهند؟! نه نمی‌توانند؛ چون قدرت ندارند!