عنوان بصری ج5

لا یَحِلُّ الفُتیا لِمَن لا یَستَفتی مِن اللَه تَعالی بِصَفاءِ سِرِّهِ و إخلاص عَمله و علانیته و بُرهانٍ مِن رَبِّه فی کُلّ حالٍ.¹

 فتوا دادن جایز نیست مگر برای کسی که با باطنش به ملکوت وصل شده باشد، و هر حرفی را نزند و هر چیزی را نگوید!

 إن‌شاءاللَه در جلسۀ آینده در این مسئله بحث خواهد شد، و این جلسه مقدّمه‌ای برای آن مبحث می‌باشد.

 تشخیص بین حقایق و اعتباریات، عمود خیمۀ سلوک و سنگ بنای حرکت انسان به‌سوی پروردگار است.

 امیدواریم خداوند متعال چشمان ما را باز و گوش‌های ما را شنوا و قلب ما را مستعد برای تلقّی مصالح و مفاسدمان قرار بدهد! در هر حالی سایۀ مقام ولایت کبری حضرت بقیّةاللَه ارواحنا فداه را از سرِ ما کوتاه نگرداند! در دنیا و آخرت، ما را از زیارت و شفاعتشان محروم نگرداند!

اللَهمّ صَلّ علَی محمّدٍ و آل‌محمّدٍ