عنوان بصری ج5

خیلی خوشم آمد و این مطلب به ذهنم نیامده بود. در قرآن داریم که خداوند متعال بعضی از اقوام گذشته را به‌صورت میمون مسخ کرده است.

﴿فَقُلۡنَا لَهُمۡ كُونُواْ قِرَدَةً خَٰسِ‍ِٔينَ﴾¹؛ «ما به آنها گفتیم به میمون تبدیل شوید [و از مقام انسانیّت دور گردید]!»

 البتّه آنها بعد از مسخ شدن، بیشتر از سه روز دوام نمی‌آوردند و بعد از آن فوت می‌کردند.² بعد ایشان نمونه‌ای از مسخ را از قول یکی از آقایانی که در شیراز بوده و در بعضی از ممالک خلیج تردّد داشته و ظاهراً در بحرین نیز منزلی داشته است نقل می‌کردند. ایشان می‌فرمودند:

این شخص در روز عاشورا از خانۀ همسایه‌اش صدای طبل و دهل و آلات موسیقی و این مسائل می‌شنود. خیلی تعجّب می‌کند و متأثّر می‌شود که این افراد در روز عاشورا می‌نوازند و می‌کوبند و به رسم عرب‌ها هلهله می‌کنند! البتّه می‌دانسته که این افراد ناصبی و مبغض اهل‌بیت هستند، امّا تا این حد توقّع نداشته است که در روز عاشورا بیایند و دست بزنند و هلهله بکنند! از این مسئله بسیار منقلب می‌شود و دیگر نمی‌تواند صبر کند و با حالت اعتراض به خداوند می‌گوید: «پس خدایی‌ات کجا رفته است؟! این چه وضعیّتی است که تو آنجا نشسته‌ای و اینها در روز شهادت بزرگ‌ترین بشر و انسان تاریخ عالم هلهله می‌کنند؟!» و خلاصه یک مقدار با خدا دعوا می‌کند و کلنجار می‌رود!

حدود ساعت دو بعد از ظهر، در همان حالی که این افراد دست می‌زدند، ناگهان دیگر صدای آنها قطع می‌شود. خیلی تعجّب می‌کند که قضیّه چیست؟! یک مقدار صبر می‌کند و بعد صداهای عجیبی که به حیوان شباهت دارد می‌شنود! لذا به درب خانۀ آنها می‌رود ولی هرچه درب خانه را می‌زند کسی درب را باز نمی‌کند. خلاصه با توجّه به این شرایط و قرائن، اهالی محلّه و