عنوان بصری ج5

 میرزا تقی‌خان اعتنایی نمی‌کند. دوباره قاآنی ـ که توقّع آن مسائل را داشت ـ می‌گوید: «آقا، مطلب را این‌طور گفته‌ام و فلان کرده‌ام و... !» تا اینکه میرزا تقی‌خان کم‌کم حوصله‌اش سر می‌رود و به ایشان می‌گوید: «قصیده‌ات را بخوان!» او شروع به خواندن می‌کند تا به این بیت می‌رسد:

میرزا تقی‌خان می‌گوید:

ساکت شو، فلان فلان‌شده! تو همان نبودی که برای یک سردرد و زکام و گریپِ این جناب میرزا آقاسی، مُلک و ملکوت را به‌هم پیچاندی و تمام زمین و زمان را به یکدیگر بستی؟! حالا داری می‌گویی که به‌جای ظالم شقی، نشسته عادل تقی؟! اگر او ظالم شقی بود، تو غلط کردی که راجع به او چنین قصیده‌ای گفتی! و اگر ظالم شقی نبود، (چون قضیّۀ آقاسی برای همه مشخّص شده بود و همه می‌دانستند) پس چرا تو او را ظالم شقی به‌حساب می‌آوری؟!²

ملاک در اشعار مذموم و غیر مذموم

 اینجا است که قرآن می‌فرماید:

﴿وَٱلشُّعَرَآءُ يَتَّبِعُهُمُ ٱلۡغَاوُۥنَ * أَلَمۡ تَرَ أَنَّهُمۡ فِي كُلِّ وَادٖ يَهِيمُونَ﴾.³

 افراد گمراه به‌دنبال شعرا می‌گردند و به‌دنبال آنها می‌روند! ﴿ٱلشُّعَرَآءُ﴾ یعنی کسانی که [همیشه به‌دنبال تخیّل هستند]، و منظور شعر به معنای نظم نیست؛ زیرا شعر به‌معنای نظم یکی از صناعات بیان است و خود ائمّه علیهم السّلام نیز شعر