
قواعد فقهیه ج1
قاعدۀ لا ضرر و لا ضرار (بخش اول)
روایاتِ شیعه و سنی بهعنوان دو گروه که با هم ارتباط اجتماعی داشتهاند، همراه با یکدیگر مورد بررسی قرار گرفته است و در ضمنِ تحلیل روایات، به فضای تاریخی و قرائن خارجیِ صدور روایت، توجه شده است. علاوه بر اقوال بزرگانی مثل میرزای نائینی و آخوند خراسانی، آرائی از فقهای معاصر مانند آیةالله سیستانی نیز مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. علاوه بر مثالهای فردیِ «لا ضرر»، دیدگاه کلان و تطبیقاتِ اجتماعی این قاعده نیز بیان شده است. در ضمن بیان مباحث فقهی، برخی آراء اصولیِ آیتالله طهرانی و همچنین مباحث بدیع اجتماعی و معرفتی نیز مطرح گردیده است.
قواعد فقهیه ج1
266لدَیالعقل رفته است و شارع بر این اساس، این ماهیت را نفی کرده است. حالا این نفی در مورد احکام به لسان نفی است و در مورد خطابات به لسان نهی است؛ یعنی لازمۀ این نفی، همان نهی است، منتها به دلالت أشدّ، یعنی اصلاً به معنای رفع موضوع ضرر، به این معنا که در اسلام اصلاً ضرری وجود ندارد تا اینکه شارع بخواهد از آن نهی کند یا نه، پس اصلاً دیگر ضرری تحقق ندارد.
اللَهمّ صلّ علیٰ محمّدٍ و آلِ محمّد
