
قواعد فقهیه ج1
قاعدۀ لا ضرر و لا ضرار (بخش اول)
روایاتِ شیعه و سنی بهعنوان دو گروه که با هم ارتباط اجتماعی داشتهاند، همراه با یکدیگر مورد بررسی قرار گرفته است و در ضمنِ تحلیل روایات، به فضای تاریخی و قرائن خارجیِ صدور روایت، توجه شده است. علاوه بر اقوال بزرگانی مثل میرزای نائینی و آخوند خراسانی، آرائی از فقهای معاصر مانند آیةالله سیستانی نیز مورد نقد و بررسی قرار گرفته است. علاوه بر مثالهای فردیِ «لا ضرر»، دیدگاه کلان و تطبیقاتِ اجتماعی این قاعده نیز بیان شده است. در ضمن بیان مباحث فقهی، برخی آراء اصولیِ آیتالله طهرانی و همچنین مباحث بدیع اجتماعی و معرفتی نیز مطرح گردیده است.
قواعد فقهیه ج1
222خطکشی میکنیم که ماشینی که از مقابل میآید از سمت چپ بیاید و ما که میرویم از سمت راست برویم. حالا اگر ما به سمت چپ برویم، به حقّ او تعدی کردهایم و باعث ضرر به او شدهایم، و اگر رانندهای که از روبهرو میآید هول بشود و در جوی بیفتد، تقصیر ما است و ما موجب ضرر بر او شدهایم. اما در عرف انگلیس برعکس است؛ ماشین آن شخصی که از مقابل میآید از سمت راست میآید و ما که میرویم از سمت چپ میرویم. حالا اگر ما در سمت راست برویم تعدی کردهایم. این مطلب در هر عرفی فرق میکند، ولی در اصل تعدی، هم خود او این را تعدی میداند و هم خود این، آن را تعدی میداند. در کم و زیاد هم همینطور است و در موارد مختلف متفاوت است.
این قاعدۀ لا ضرر خیلی مهم است. إنشاءاللَه وقتی در موارد و جریانات آن برسیم اصلاً یک فقه جدیدی پیش میآید؛ البته نه فقه جدید، بلکه فقه اسلامی پیش میآید و اسلام اصلاً همین است! چون اینها اینقدر إنقلت و قلت در این مباحث گذاشتهاند که بهطور کلی اصلاً همهچیز را از محتوا انداختهاند.
اللَهمّ صلّ علیٰ محمّدٍ و آلِ محمّد
