Name: جلوه های معرفت ـ عید فطر و عید قربان - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

جلوه‌های معرفت

89

نباید به اینها نگاه کند! در اینجا بود که غیرت خدا اقتضا نکرد و او را کنار زد! گفت:
فیض روح القدس ار باز مدد فرماید *** دیگران هم بکنند آنچه مسیحا می‌کرد¹
مگر مسیح این ید و بیضا را از کجا آورد؟! مگر مسیح این ﴿وَأُبْرِئُ الْأَكْمَهَ وَالْأَبْرَصَ﴾² را از کجا آورد؟! او که وقتی از شکم مادر متولد شد گفت: ﴿آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا﴾،³ کِی در این دنیا کاری کرد؟! کِی در این دنیا زحمتی کشید؟! انسان وقتی که از مادر متولد می‌شود که زحمتی نکشیده و کاری انجام نداده است! ﴿آتَانِيَ الْكِتَابَ وَجَعَلَنِي نَبِيًّا﴾ یعنی خدا از الآن به من کتاب داده است. پس غیر از افاضه و عنایت حضرت حق چه چیزی می‌تواند در این دنیا جلوه‌گر و متجلّی باشد؟! هرچه هست فقط از او است.
ما اینها را فراموش کرده‌ایم. این‌طور به ما یاد نداده‌اند؛ بلکه آنچه به ما آموخته‌اند طریق توحید و طریق یکرنگی و طریق رفاقت است. باید دوئیّت و کثرت از میان رفقا برداشته بشود و به‌جای آن اتّحاد و انضمام و الفت و محبت و وُد جایگزین بشود. همه یکی هستند و هیچ فرقی نمی‌کنند. آن کسی که محبتی دارد، این محبت را از کجا آورده است؟! ﴿فَأَلَّفَ بَيْنَ قُلُوبِكُمْ﴾؛⁴ تألیف بین قلوب و اشتراک در مسیر از چه کسی بوده است؟ چه ذات و چه فاعلی دست ما را از جاهای مختلف گرفته و راه ما را به این مسیر منتهی کرده است؟ هیچ درباره‌اش فکر کرده‌ایم؟ اگر این عنایت حق نبود، ما هم مثل بقیۀ افراد بودیم! چه فرقی داشتیم؟! اگر این
1. دیوان حافظ (قزوینی)، غزل ١٤٢.
2. سوره آل عمران (٣) آیه ٤٩. امام شناسی، ج ١، ص ١٤٥:
  «و من کور مادرزاد را شفا می‌دهم و مرض پیسی را شفا می‌دهم.»
3. سوره مریم (١٩) آیه ٣٠. انوار الملکوت، ج ١، ص ١٤٦، تعلیقه:
  «[خدا] مرا کتاب آسمانی و شرف نبوّت عطا فرمود.»
4. سوره آل عمران (٣) آیه ١٠٣. امام شناسی، ج ١٤، ص ١٧٦:
  «پس خداوند در میان دل‌های شما اُلفت افکنْد.»