
آموزه های ولایت ج 1
بیانات عید غدیر خم
جلد اول از مجموعۀ ارزشمند «آموزههای ولایت» حاصل سخنرانیها و مواعظ حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه بوده که در سنوات مختلف در اعیاد غدیر برای برادران ایمان و شاگردان سلوکی و عموم مؤمنین ایراد فرمودهاند. مطالبی بس دقیق در تفسیر و شرحِ حقیقت ولایت و کشف حقایق و رموز آن، و کیفیت تجلّی آن در نفوس شیعیان بلکه همۀ انسانها با هر آیین و کیش و مذهب و ملیّتی، و شرح و بسط این معنا از زوایای مختلف عرفانی، حکمی و اخلاقی، در قوالب مختلف و امثلۀ متفاوت و حکایات دلنشین و با اتکا بر آموزههای برخاسته از حقیقت قرآن و عترت، و ایراد آن به زبانی رسا و شیوا، و بیانی روان و سلیس از خصوصیات این اثر ذیقیمت و بیبدیل است. مهمترین مباحث مندرج در این اثر: • معنای حقیقی عید در مکتب عرفان • ولایت مسئلهای عقلائی، نه تعبّدی • کمال انسان در گرو پذیرش ولایت امیرالمؤنین علیهالسلام • انتقال ولایت رسولاللَه به امیرالمؤمنین در روز غدیر • اولیایالهی تنها ادراککنندگان حالِ امیرالمؤمنین در روز غدیر • ضرورت حفظ حریم امام علیهالسلام • منصب ولایت، منصب تحمّل سختیها • غدیر، روز آزادی از تعلّقات و افکار باطل • غدیر، روز شکوفایی عقل و رهایی از نفس • هدف از غدیر، دعوت به تعقّل و فهم • تفسیری شیوا از اشعار مولانا دربارۀ عید غدیر • عبادت منهای ولایت یعنی عبادت یک رُبات • بندۀ امیرالمؤمنین شدن یعنی آزادی و سعادت • غدیر روز غلبه عقل بر احساسات • روز غدیر روز تجدید بیعت با امام زمان علیهالسلام • روز غدیر، روز معرّفی مربّی نفوس، نه بیانکنندۀ احکام شرعی
آموزه های ولایت ج 1
249براساس اتقان و برهان و دلیل و منابع است، ولی ما همینطور [بدون دلیل و برهان عمل میکنیم]. علیٰکلّحال اینها مسائلی است که [باید به آن توجه کرد]!
آمدنِ در این مجالس برای باز شدن فهم است و مطالب، مطالب کلیشهای نیست؛ ولی ما مطالبی را که به ما میگویند بگو، تا هرجا که مصلحت باشد میگوییم و هرجا که ضرر داشته باشد و مصلحت نباشد، نمیگوییم!
ذکر روایاتی در رابطه با مقام و منزلت امیرالمؤمنین علیه السّلام
راجع به امیرالمؤمنین علیه السّلام مطلب و قضیه بسیار زیاد است. یک روایت داریم که پیغمبر فرمودند: «ذِکرُ عَلیٍّ عِبادَةٌ؛1 ذکر علی عبادت است.» اگر انسان یاد امیرالمؤمنین بکند عبادت است.
یکی از روایات و مطالبی که راجع به امیرالمؤمنین است و بسیار بسیار عجیب است، [این روایت است]:
یا علیّ، مَثَلُکَ مَثَلُ الکعبةِ حیثُ تُطافُ و لا تَطوف؛2 «[ای علی]، مَثل تو مَثل
- الاختصاص، ص ٢٢٤.
- کفایة الأثر، ص ١٩٨:
«عَن عاصِمِ بنِ عُمَر عَن محمودِ بنِ لَبیدٍ قال:...قالَت [فاطمة الزهراء سلام اللَه علیها]: ”یا أباعَمرة، لقَد قالَ رسولُ اللَه صلّی اللَه علیه و آله و سلّم: مَثَلُ الإمامِ مَثَلُ الکَعبةِ إذ تُؤتَی و لا تَأتی!“ أو قالَت: ”مَثَلُ عَلیّ....“» امام شناسی، ج ٧، ص ٢٠٤:
«[لَبید نقل میکند که] حضرت فاطمه فرمود: ”ای أباعَمرة، رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله گفت: مَثَل امام، مثل کعبه است که باید بهسوی او بروند؛ نه آنکه کعبه بهسوی مردم بیاید!“ یا اینکه گفت: ”مَثَل علی، مثل کعبه است....“»
المسترشد فی إمامة علیّ بن أبیطالب علیه السلام، ص ٣٨٧:
«عَن الصُّنابِحیِ عَن عَلیٍّ علیه السّلام قالَ: ”قالَ رسولُ اللَه (صلّی اللَه علیه و آله و سلّم): یا عَلیُّ، أنتَ بِمَنزِلَةِ الکَعبَةِ یُؤتَی إلَیها و لا تَأتی!“»
ترجمه: «صُنابِحی از امیرالمؤمنین علیه السّلام نقل میکند که حضرت فرمود: ”رسول خدا (صلّی اللَه علیه و آله و سلّم) فرمود: ای علی، تو به مانند کعبه هستی که مردم باید بهسوی آن بروند؛ نه آنکه بهسوی مردم بیاید!“» (محقّق)
