
عنوان بصری ج4
جلد چهارم از مجموعۀ «عنوان بصری» حاصل مجالس حضرت آیتاللَه حاج سید محمدمحسن حسینی طهرانی قدّساللَهسرّه در «شرح حدیث عنوان بصری» میباشد که طی سالیانی متمادی برای رفقا و شاگردان سلوکی و پویندگان مکتبِ عرفان و توحید ایراد فرمودهاند، که همراه با ویرایش به زیور طبع آراسته شده است. تبیین ظرائف ژرفِ تربیتی و سلوکی با بیانی روان و شیوا، همراه با ذکر مصادیق، امثله و حکایات متنوّع از شاخصههای این کتاب شریف بوده که در نوع خود بینظیر میباشد. مجلد چهارم از این مجموعه، در موضوع «تزکیه و تهذیب» و تبیینِ «حقیقت عبودیّت» و «تحصیل علم و فهم حقیقی» به ساحت علم و فضیلت تقدیم میگردد. اهم مطالب مندرج در این مجلد: • بیفایدگی جمعآوری محفوظات و مطالب در حصول علم حقیقی • اهمیت تزکیه و تهذیب در فراگیری علوم • ملاک رحمانی یا نفسانی بودن علوم • بهخدمت گرفتن علم در راستای افکار شیطانی توسّط برخی علماء • علم بدون عبودیّت یعنی علم همراه با نفسانیّت • راه خدا و راه سلوک به اسم نیست؛ کار میخواهد • ظهور و بروز فرعونهای درونی افراد در مواقع مختلف • لزوم بکارگیری علم در غیر مسیر هوای نفسانی • لزوم صدق در عبودیّت و محبّت • همّت عالی یعنی وصول به مرتبۀ ذات احدیّ • آرامش و تسلیم قلب به پیشگاه الهی، حاصل فهم درست • وظیفۀ سالک در مواجعه با عناوین و القاب • اختصاصداشتن عناوینی مثل «علی زمان» به امامزمان علیهالسلام • اثرات منفی ملقّبشدن به القاب تکبّرآور برای نفس • بطلان تعبّد کورکورانه نسبت به مبانی فقهی، عرفانی و عقیدتی • شخصیتزدگی مانع رشد فکری و ارتقاء فرهنگی جامعه
عنوان بصری ج4
175گناهش فقط این بود که میگفت: «خدا!» و غیر از این گناهی نداشت!1
حوزهای که وقتی آقا شیخ محمدحسین کمپانی و مرحوم شیخ محمدرضا مظفّر نزد آیةاللَه آقا سید ابوالحسن اصفهانی میروند و میگویند: «ما میخواهیم درس فلسفه را شروع کنیم.» ایشان در جواب میگوید:
من سهم امام را مِلک شخصی خود میدانم، و راضی نیستم که یک ریال از مال شخصی من به طلبهای برسد که درس فلسفه و عرفان میخواند!2
البته این نظر فقهیِ شخصی ایشان بود. ما بهنظر فقهی کسی کاری نداریم! ولی این را بدانید که سهم امام علیه السلام مِلک کسی نمیشود! مجتهد در موارد مصرفِ آن بهمنزلۀ وکیل است نه مالک!
آیا امیرالمؤمنین علیه السلام به این حوزهای که بگویند: «مرحوم قاضی کافر است» راضی است؟! مرحوم قاضی استاد علمایی مانند آیةاللَه آقا سید عبدالکریم کشمیری، مرحوم حاج سید هاشم حدّاد، آیةاللَه بهجت و آیةاللَه شیخ محمدتقی آملی بود!
مرحوم قاضی بهخاطر داشتن مسلک عرفانی، کافر معرفی میشود و چه کسانی مقرّب معرفی میشوند؟! افرادی که انسان شرم دارد لقب «حجةالاسلام» و «آیةاللَه» را بر آنها اطلاق کند! آنهایی مقرّب میشوند که به مرحوم آقا میگویند: «حتی اگر انسان بداند رضای خدا در چیست، ولی مصلحت اقتضا کند باید خلافش را انجام دهد!» این حرفهایی را که خدمتتان میگویم دروغ نیست، بلکه مطالب واقعی است!
مرحوم آقا فرمودند:
إنشاءاللَه بهزودی حوزهای در نجف بههمان نحو که مورد رضای امیرالمؤمنین
- رجوع شود به روح مجرّد، ص ١٠٢؛ توحید علمی و عینی، ص ٢٣١، تعلیقه؛ مهرتابناک، ص ٩٣.
- رجوع شود به گلشن اسرار، ص ٢٥٦؛ سایت KHAMENEI.IR، بیانات در دیدار آیةاللَه گلپایگانی در تاریخ ٢/١٢/١٣٧٠ و بیانات در دیدار اعضای مجمع نمایندگان طلاب و فضلای حوزۀ علمیۀ قم در تاریخ ٧/٩/١٣٦٨ به نقل از علامه امینی (ره).
