Name: کتاب عنوان بصری ج4 - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

عنوان بصری ج4

164

﴿وَقَالُوٓاْ إِنۡ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنۡيَا وَمَا نَحۡنُ بِمَبۡعُوثِينَ﴾؛¹
«اینها کسانی هستند که زمانی که در دنیا زندگی می‌کردند، می‌گفتند: حیات و زندگی ما عبارت از همین دنیا است و ما هیچ‌گاه در آخرت مبعوث نمی‌شویم.»
بعد دوباره خداوند تکرار می‌کند و می‌فرماید:
﴿وَلَوۡ تَرَىٰٓ إِذۡ وُقِفُواْ عَلَىٰ رَبِّهِمۡ قَالَ أَلَيۡسَ هَٰذَا بِٱلۡحَقِّ قَالُواْ بَلَىٰ وَرَبِّنَا قَالَ فَذُوقُواْ ٱلۡعَذَابَ بِمَا كُنتُمۡ تَكۡفُرُونَ﴾؛²
«ای پیامبر، ای کاش می‌دیدی هنگامی که کفار در مقابل پروردگارشان³ می‌ایستند و خداوند به آنها می‌گوید: ”آیا قیامت و لقای خدا حق نبود؟!“ آنها می‌گویند: ”قسم به پروردگارِ ما همۀ اینها حق بود!“ خداوند می‌فرماید: ”حال که این‌طور است پس به کیفر کفرتان عذاب را بچشید!“»
مقصود خداوند از عذاب، خصوص آتش جهنم نیست، بلکه همان حسرت عدم دیدار پروردگار، عذاب است. عذاب آن است که خدا در دنیا به آنها سرمایه داده و فرموده که مجّانی این سرمایه را بگیر و با آن کار کن، ولی آنها آن سرمایه را از دست دادند!
این یک ساعت قبل از اذان صبح سرمایه است، چرا این را به‌کار نمی‌گیری؟! این بین‌الطلوعین سرمایه است، چرا این را به کار نمی‌گیری؟! این زبان تو سرمایه است، این فکر تو سرمایه است، این مغز تو سرمایه است، این ارتباطات تو سرمایه است، این موقعیت تو سرمایه است، چرا اینها را به‌کار نمی‌گیری؟! اینها که مجّانی است!
حافظ ـ علیه الرّحمة ـ می‌فرماید:
هر گنج سعادت که خدا داد به حافظ *** از یُمن دعای شب و ورد سحری بود⁴
1. سوره انعام (٦) آیه ٢٩.
2. سوره انعام (٦) آیه ٣٠.
3. در آنجا ﴿عَلَى ٱلنَّارِ﴾ بود و در اینجا ﴿عَلَىٰ رَبِّهِمۡ﴾ است؛ یعنی در قبال پروردگار ایستادند.
4. دیوان حافظ (قزوینی)، غزل ٢١٦.