Name: کتاب اجماع از منظر نقد و نظر - PDF - آیت الله سید محمد محسن طهرانی
Availability: InStock
Author: آیتاللَه سید محمدمحسن حسینی طهرانی

اجماع از منظر نقد و نظر

23

یک جامعه به عنوان و نوع انسانی آن می‌باشد. یک انسان بما هو انسان، چه در ظرف و شرایط ابتعاد و عزلت از جامعه، و یا در ظرف مدنیّت و کانون جامعه تصوّر شود چه هویّت و تعریفی را می‌طلبد؟
جوهره و حقیقت انسان در آیات قرآن کریم
جوهره و حقیقت انسان به عنوان راقی‌ترین و متعالی‌ترین جوهر و پدیدۀ عالم خلقت، در تنزّل روح و ذات حضرت حقّ به عالم کثرت و مادّه تشکّل یافته است، و آیات شریفۀ کیفیّت خلقت انسان گواه صادقی بر این مطلب می‌باشد؛ مانند آیه شریفه: ﴿فَإِذَا سَويۡتُهُۥ وَنَفَخۡتُ فِيهِ مِن روحِي فَقَعُواْ لَهُۥ سَٰجِدِينَ﴾¹؛ و آیه شریفه: ﴿ثُم أَنشَأۡنَٰهُ خَلۡقًا ءَاخَرَ فَتَبَارَكَ ٱللَهُ أَحۡسَنُ ٱلۡخَٰلِقِينَ﴾؛² که در این آیه ﴿أَحۡسَنُ﴾ به عنوان نهایت تطوّرات خلقت و آخرین حدّ ممکن از نزول مشیّت حضرت حقّ مطرح است؛ مرتبه‌ای که حتّی ملائکۀ مقرّب را نیز تصوّر ادراک آن و وصول به آن ذروۀ از عالم وجود ممتنع است، و با اعتراف به: «لَو دَنَوتُ أنمُلَةً لاَحتَرَقتُ»³به این حقیقت متعالی اذعان و تأکید می‌نمایند. و چون ذات پروردگار متّصف به حقّ و بلکه عین حقّ است، این حقیقت نیز متّصف به آن و بر همان جوهره و حقیقت تذوّت و تکوّن یافته است.
1. سوره حجر (١٥) آیه ٢٩؛ و سوره ص (٣٨) آیه ٧٢.
2. سوره مؤمنون (٢٣) آیه ١٤.
3. مناقب ابن شهر آشوب، ج ١، ص ١٧٩؛ بحار الأنوار، ج ١٨، ص ٣٨٢؛ مولانا در مثنوی معنوی دفتر چهارم این روایت را به شعر درآورده است:
  احـمـد ار بگـشـایـد آن پرّ جـلـیـل ** تـا ابـد بی‌هوش مـانـد جـبـرئـیـل
  چون گذشت احمد ز سِدره مِرصدش ** و ز مـقـام جـبـرئـیـل و از حــدش
  گـفـت او را هـیـن بـپـر انـدر پـیـم ** گـفت رو رو مـن حـریـف تـو نـیم
  بـاز گـفـت او را بـیـا ای پـرده سـوز ** مـن بـه اوج خـود نـرفـتـستـم هـنـوز
  گفت بیرون زین حد ای خوش فرّ من ** گـر زنــم پـرّی، بـسـوزد پـرّ مـن
  (طبع سبحانی، از شماره ٣٨٠٠ الی ٣٨٠٤، ص ٦٣٣).