امام شناسی ج7

حقیقت خود را محروم، و چون خفّاش از شعاع جهانتاب آفتاب بى‌نصب نمودند، وگرنه مگر مى‌شود روى آفتاب را پوشانید «شب‌پره گر وصل آفتاب نخواهد رونق بازار آفتاب نکاهد».

 مُحبّان و دوستداران و عاشقان و مشتاقان ولایت، هر زمان از زمان خود آن حضرت تا به حال جیلاً بَعْدَ جیلٍ وَ قَرْناً بَعْدَ قَرْن با تحمّل شکنجه‌ها و آزارها و حبس‌ها، مدائح و محامد أمیرالمؤمنین علیه السّلام را گفتند گرچه همچون رُشَیْد هَجَری و مَیْثَم تمّار بر فراز دار در حال جان دادن. شُعَرا و خُطَبا قصیده‌ها گفتند و خطبه‌ها خواندند، و هر نسلى خود را مدیون نسل آینده مى‌دیدند و به نسل آینده رسانیدند، فَلِلهِ الْحَمْدُ وَ لَهُ الشُکْرُ امروز نام على سرلوحه نام آزاد مردان جهان است، و در همۀ مکاتب حتّى مکاتب غیر اسلامى، از جهت بزرگوارى و بزرگ ـ منشى، و عظمت شخصیّت، و آزاد مردى به علىّ بن أبی‌طالب به دیده احترام مى‌نگرند، و شیعیان او در هر جا سرفرازند که تابع مکتب او هستند. و مخالفان در برابر جنایاتى که تاریخ مسلّم پیوسته پرده از آن برمى‌دارد، دائما نیازمند به مخفى کردن مطاعن و قبائح پیشوایان خود مى‌باشند که مبادا رسوائى و افتضاح بالا برود، و لیکن مسلّماً بدانند با تحلیل و تنقید و بیان تاریخ و بَحث و نقد آزاد در برابر حوادث که امروز در دنیا رایج شده است کار از کار گذشته و این پنهان کردن‌ها جز رسوائى چیزى به بار نخواهد آورد.

قصیدۀ کُمَیت شاعر أهل بیت دربارۀ حدیث غدیر

 کُمَیْتِ شَاعِر در «هَاشِمیَّات» خود قدم بزرگى در إحیاء تاریخ أهل بیت برداشته است، و چون میلادش در سنۀ ٦٠ و وفاتش در سنه ١٢٦ هجرى است؛ درست زمانش مطابق زمان إمام زین العابدین و حضرت باقر ـ سلام اللَه علیهما ـ بوده؛ و در کوران شدّت خلفاى بنى امیّه مى‌زیسته است. با تحمّل رنجها و حبس‌ها و آزارها از گفتن قصائد دریغ نکرد و در افشاى جُرم مخالفان و بیان مظلومیّت أهل بیت داد سخن داده است. و در اشعارى که به عنوان غدیر خمّ سروده است از ولایت و لزوم پیروى از آن سخن گفته است. ما در اینجا بعضى از ابیات عینیّه او را مى‌آوریم: