امام شناسی ج7

کند. و موسى و یوشع بشارت به مسیح دادند.

 و چون خداوند مسیح را برانگیخت، مسیح به ایشان گفت: بزودى بعد از من پیامبرى از أولاد اسماعیل مى‌آید که اسم او أحمد است؛ و او تصدیق مرا مى‌کند (در رسالت و صحّت ولادت)؛ و تصدیق شما را مى‌کند (در ایمان و حسن متابعت) و حجّت مرا و حجّت شما را مى‌پذیرد.

 و آن وصیّت و سنّت و اختیار الهى بعد از مسیح در حواریّین او که مُسْتَحْفَظِین بوده‌اند¹ جارى و سارى شد. و خداوند ایشان را مُسْتَحْفَظِین نامیده است به جهت آنکه از آنان طلب و سؤال از حفظ اسم أکبر شد؛ و ایشان همچون وِعَآء و ظرفى، مورد حفظ و نگهدارى اسم أکبر خداوند قرار گرفتند.

 و إسم أکبر کتابى است که بواسطۀ آن علم هر چیزى که با پیغمبران بوده است، دانسته مى‌شود؛ خداوند مى‌فرماید:

 ﴿وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا رُسُلًا مِنْ قَبْلِكَ‌ وَ أَنْزَلْنا مَعَهُمُ الْكِتابَ وَ الْمِيزانَ‌﴾².

 «حقّاً که ما پیغمبرانى را قبل از تو فرستادیم؛ و با ایشان کتاب و میزان را فرو فرستادیم»! 

 و کتاب اسم أکبر است. و آنچه معروف شده است که کتاب نامیده مى‌شود، غیر از سه کتاب: تُورَات و إنْجِیل و فُرْقَان چیزى نیست؛ با آنکه با آن پیامبران پیشین کتابهاى دیگرى بوده است: کتاب نُوح و کتاب صَالِح و کتاب شُعَیْب و إبْراهیم چون خداوند عزّوجلّ از آنها خبر مى‌دهد:

 ﴿إِنَّ هذا لَفِي الصُّحُفِ الْأُولى‌ *صُحُفِ إِبْراهِيمَ وَ مُوسى‌﴾³.

 «این مطالب در صحف پیشینیان است، که صحف إبراهیم و موسى باشد».