امام شناسی ج7

 از سلمان فارسى نمى‌پرسند: چرا مانند أمیرالمؤمنین نیستى؟! مى‌پرسند: آیا تمام استعدادها و قوائى را که خداوند بخصوص تو داده است، در راه رضاى او اعمال کردى یا نه؟! 

 از أبوذر نمى‌پرسند: چرا سلمان فارسى نیستى؟! مى‌پرسند: آیا أبوذر کامل شده‌اى یا نه؟!

 فَعَلى‌هذا عصمت و طهارتى که در أنبیاء موجود است؛ و به ارادۀ حضرت إلهى به آنها داده شده است، موجب عصمت قهریّه و طهارت قهریّه نمى‌شود؛ بلکه مُنافى آنست. و مى‌توان عصمت و طهارت اختیاریّه را معلول و مُسَبَّب از نفس شریف و فرمانبردار و مطیع، و از ملکات حمیده بر أثر خصال خجستۀ ناشى از أعمال و کردار صالحۀ آنان دانست.

 و روایاتى که نشان دهندۀ آنست که خداوند به دو هزار سال، و یا به هفت هزار سال، و یا به هفتاد هزار سال، قبل از خلقت آدم، و یا خلقت عوالم، آنها را آفرید؛ منظور قبلیّت زمانى نیست؛ بلکه قبلیّت رُتبى و عِلّى در عوالم مجرّده است؛ و منظور از این طول مدّت، سعۀ عوالم نوریّه و مجرّده است نسبت به عوالم طبع و طبیعت.

پیامبران در صفات بشرى مانند سایر مردم‌اند

 از این بیان مى‌فهمیم که: أنبیاء مانند سایر افراد بشر داراى غرائز و صفات و اختیار و سایر اُمور معنوى و حسّى و مادّى هستند و به تمام معنى الکلمة بشر مى‌باشند. داراى غریزۀ عفّت و حیا، داراى صفت هَیبت و خَشیت، داراى سُرور و حُزن، داراى گریه و خنده. همچنان که بدن دارند؛ غذا مى‌خورند؛ گرسنه مى‌شوند؛ تشنه مى‌گردند؛ سیر و سیراب مى‌شوند؛ غریزۀ نکاح و حبّ جنْس دارند.

 احساس درد و ألَمْ مى‌کنند، إحساس فراق و هجران مى‌نمایند، إحساس مسرّت و شادى مى‌کنند. غایة الأمر تمام این کارها، و این صفات و غرائز، و این احساس‌ها را در راه رضاى معبود استخدام نموده وَ ابْتِغَآءً لِوَجْهِهِ الْکَریم إعمال مى‌کنند.

 رسول خدا پیامبر گرامى ما: خاتم الأنبیاء و المرسلین، از این قاعده مستثنى نبوده، و همچون سایر پیامبران داراى صفات بَشَرى بوده‌اند. در تبلیغ أحکام‌