اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

امام شناسی ج7

0
اعتقادات

جلد هفتم از مجموعۀ «امام شناسی» از آثار نفیسِ علامه آیة‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی قدّس الله سرّه بوده که پیرامون «بخش دوم از موضوع غدیر: بحثی مبسوط درباره حدیث ولایت» و «تفسیر آیۀ تبلیغ» در قالب بحثهای تفسیری و فقه الحدیث، و ابحاث فلسفی، عرفانی، تاریخی و اجتماعی به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  مهم‌ترین مباحث مندرج در این مجلّد:  • نصب امیرالمؤمنین در روز غدیر به ولایت عامّه مطلقه  • ابلاغ ولایت امیرالمؤمنین علیه‌السلام در طول دوران نبوت  • موارد مخالفت صریح عمر با رسول خدا صلی الله علیه و آله  • نظریه عمر در امامت، نظریه ماکیاول است  • مشکلات و پیامدهای تحمّل ولایت  • شرح واقعۀ عظیم و تاریخی غدیر خم و خطبه‌های رسول الله صلی‌الله علیه و‌ آله  • بحث و تحقیق در شأن نزول و مفاد «آیه تبلیغ»  • تحقیقی بلیغ در سند و مفادِ حدیث ولایت: مَن کُنتُ مَولاه فعَلیٌّ مولاه  • راویان و لغویین و دانشمندانِ علوم مختلف که واقعۀ غدیر خم را نقل کرده‌اند  • تحقیق معنای حقیقی «مولیٰ» و «ولایت» در لغت و موارد استعمال آنها  • مقصود از «مولا» در حدیث غدیر، همراه با ذکر ادله و شواهد بر اثبات معنایِ صحیح آن

امام شناسی ج7

256
  • براى او ولىّ خوب و شایسته‌اى است».

  • أشعار أبو تمام طآئى و عَبْدِى کوفى دربارۀ غدیر

  • و شاعر معروف عَرَب و عربیّت أبُوتَمام: ادیب قرن دوم و سوم در این موضوع چنین گوید:

  • وَ یَوْمَ الْغَدِیرِ اسْتَوْضَحَ الْحَقُّ أهْلَهُ***بِضَحْیَآءَ لاَ فِیهَا حِجَابٌ وَ لاَسِتْرُ١
  • أقَامَ رَسُولُ اللَهِ یَدْعُوهُم بِهَا***لِیَقْرَبَهُمُ عُرْفٌ وَ یَنْأهُمُ نُکْرُ٢
  • یَمُدُّ بِضَبْعَیْهِ وَ یَعْلِمُ أَنَّهُ***وَلِیٌ وَ مَوْلاَکُمْ فَهَلْ لَکُمُ خُبْرُ ٣
  • یَرُوحُ وَ یَغْدُو بِالْبَیَانِ لِمَعْشَرٍ***یَرُوحُ بِهِمْ غَمْرٌ وَ یَغْدُو بِهِمْ غَمْرُ٤
  • فَکانَ لَهُمْ جَهْرٌ بِإِثْبَاتِ حَقِّهِ***کَانَ لَهُمْ فِی بَزِّهِمْ حَقَّهُ جَهْرُ ٥1
  • ١ ـ «و در روز غدیر حقّ مى‌خواست براى اهلش واضح شود در روز روشن آفتاب برآمده که در آن هیچ حجاب و پرده‌اى نبود.

  • ٢ ـ رسول خدا على را بر پا داشت، و مردم را در آن روشنائى فراخواند، تا اینکه شایستگى و پسندیدگى به آنها نزدیک شود، و زشتى و بدى از آنها دور گردد.

  • ٣ ـ دو بازوى على را به بالا مى‌کشید، و مردم را إعلام مى‌نمود که اوست ولىّ خدا و مولاى شما! پس آیا شما چنین علم و اطّلاع حاصل از مشاهده را دارید؟!

  • ٤ ـ پیامبر با بیان و وضوح، شب و صبحگاه به جماعتى رفت و آمد داشت که شبانگاه آنها در ظلمت شدید فرو مى‌رفتند، و صبحگاه نیز در ظلمت شدید فرو مى‌رفتند.

  • ٥ ـ و آن جماعت چنان بودند که براى اثبات حقّ على و اعتراف به آن، سخن خود را بلند و آشکارا کردند؛ همچنان که براى گرفتن و ستردن حق على نیز سخن بلند کرده و آشکارا نمودند».

    1. «دیوان أبى تمام طائى»، ص ١٤٣. و شرح حال أبو تمام را خطیب در «تاریخ بغداد»، ج ٨ از ص ٢٤٨ تا ص ٢٥٣، تحت عنوان حبیب بن أوس أبو تمام طائى شاعر آورده است.
      و در «مناقب ابن شهرآشوب» ج ١، ص ٥٣٩ این پنج بیت را با یک بیت دیگر آورده است؛ و آن بیت اینست:
       أحجَّةُ ربّ العالمین و وارثُ *** النَّبیِّ ألا عهدٌ و فیّ و لا اصر