امام شناسی ج7

 ٢ ـ و جعفر طیّار که پیوسته با فرشتگان در حال طیران و پرواز، روز مى‌کند و شب مى‌کند پسر مادر من است.

 ٣ ـ و دختر محمّد مایۀ آرامش و انس من، و حلیله و زوجه من است؛ که گوشت او با خون و گوشت من آمیخته شده است.

 ٤ ـ و دو نوادۀ دخترى پیامبر، دو پسر من هستند؛ پس کدام یک از شما سهمیّه‌اى مانند سهمیّۀ من دارد؟!

 ٥ ـ من در إسلام آوردن از همه شما امّت، گوى سبقت را ربودم؛ با مراتب فهم و علمى که در همان زمان کودکى داشتم.

 ٦ ـ پس ولایت خود را رسول خدا در روز غدیر خمّ براى من بر شما واجب و لازم کرد.

 ٧ ـ پس إى واى، سپس واى، پس از آن واى بر کسى که فرداى قیامت خداوند را با ستم نمودن به من ملاقات کند»! 

 چون معاویه این نامه را خواند، گفت: إى غلام آن را پاره کن! براى آنکه أهل شام آن را نخوانند و به علىّ بن أبی‌طالب گرایش پیدا نکنند!¹ 

 در این أبیات مى‌بینیم حضرت أمیرالمؤمنین علیه السّلام استشهاد به حدیث غدیر کرده‌اند، و وجوب ولایت خود را بر امّت، از لفظ مَنْ کُنْتُ مَوْلاَهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاَهُ استخراج کرده‌اند؛ پس ولایت آن حضرت بر همۀ امّت واجب است که موجب إمامت و إمارت و استخلاف مى‌باشد.

 اُمَّت إسلام این اشعار را از آن حضرت تلقّى به قبول کرده‌اند، و همگى بر روایت آن، از آن حضرت تسالم دارند. مطلبى که هست هر عالمى چند بیتى از آن را