Name: کتاب الله شناسی ج1 - PDF - علامه طهرانی
Availability: InStock
Author: علامه آیتاللَه سید محمدحسین حسینی طهرانی

اللَه شناسی ج1

257

صد رهت لَنْ تَرانى ار گوید *** باز مى‌دار دیده بر دیدار
تا به جائى رسى که مى‌نرسد *** پاى اوهام و پایه افکار
بار یابى به محفلى کآنجا *** جبرئیل امین ندارد بار
این ره، آن زادِ راه، آن منزل‌ *** مرد راهى اگر بیا و بیار
ورنه‌اى مرد راه چون دگران‌ *** یار مى‌گوى و پشت سر مى‌خار
هاتف‌ ارباب معرفت که گهى‌ *** مست خوانندشان و گه هشیار
از مى و بزم و ساقى و مطرب‌ *** وز مُغ و دیر و شاهد و زُنّار
قصد ایشان نهفته اسرارى است‌ *** که به ایما کنند گاه اظهار
پى برى گر به رازشان دانى‌ *** که همین است سرّ آن اسرار
که یکى هست و هیچ نیست جز او *** وَحْدَهُ لا إلَهَ إلّا هُو¹
١٢ إلَهى کلَّما أخْرَسَنى لُوْمى، أنْطَقَنى کرَمُک! وَ کلَّما أیأَسَتْنى أوْصافى، أطْمَعَتْنى مِنَنُک!
«بار خداوندا! هرگاه كه زشتى و پستى و لئامت من زبان مرا از گفتار لال مى‌كند، كرامت و مجد و بزرگوارى تو آن را به گفتار مى‌آورد! و هرگاه صفات من مرا از تقرّب و دیدارت نومید مى‌گرداند، منّت‌هاى جاریه تو بر من مرا به طمع مى‌آورد!»
١٣ ـ إلَهى مَنْ کانَتْ مَحاسِنُهُ مَساوِىَ، فَکیفَ لا تَکونُ مَساوِئُهُ مَساوِىَ؟! وَ مَنْ کانَتْ حَقآئِقُهُ دَعاوِىَ، فَکیفَ لا تَکونُ دَعاویهِ دَعاوِىَ؟!
«بار خداوندا! آن‌كس كه زیبائیهایش عین زشتى بوده باشد، چگونه ممكن است زشتیهایش عین زشتى نبوده باشد؟! و آن‌كس كه حقائقش عین مُدّعا
1. ديوان سيّد أحمد هاتف اصفهانى» آخرين بند از ترجيع‌بند او