اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر
افزودن به لیست علاقه مندی

اللَه شناسی ج1

0
اعتقادات
جلد ها

جلد اول از مجموعۀ «الله‌شناسی» تألیف ارزشمند علامه آیت‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی ـ قدّس‌سرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  اهم مباحثِ این مجلّد:  • تفسیر آیۀ نور  • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه  • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور  • خدا را می‌توان دید، و خدا را با خدا می‌توان شناخت  • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست   • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمی‌هراسند  • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفس‌پرستی است  • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله  • سلوک برای آماده‌شدن جهت جذبه الهی است  • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوش‌کردار  • خداوند همه‌جا هست؛ چشم بگشا و ببین!  • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست  • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا  • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل

اللَه شناسی ج1

225
  • گردد و مقصود آفرینش حاصل كند. شعر:

  • یار چون با یار خوش بنشسته شد***صد هزاران لوح سِرّ دانسته شد
  • لوح محفوظ است پیشانىّ یار***راز کونینش نماید آشکار
  • گر به عقل ادراک این ممکن بُدى‌***قهر نفس از بهر چه واجب شدى؟
  • با چنان رحمى که دارد شاه، هش‌***بى‌ضرورت چون بگوید نفس کش؟»1
  • شناخت خدا با صفات كلّیه و ذات او محال است؛ و فناء در هر دو ممكن‌

  •  و محصّل و نتیجه حاصله از گفتار این عارف ربّانىّ آن است كه: خداوند را با صفات او مى‌توان شناخت؛ و ذاتش را نمى‌توان شناخت. در اینجا این سؤال پیش مى‌آید كه: چرا ذات خدا را نمى‌توان شناخت؟! لا بدّ پاسخ آن مى‌باشد كه چون او لا یتناهى است و انسان محدود و متناهى؛ لهذا احاطه كه لازمه معرفت و شناخت است، از مقید و محدود و متناهى به ذات لا یتناهى محال است. سؤال مى‌شود: همان‌طور كه احاطه بر ذات غیر متناهى محال است، احاطه بر صفات غیر متناهیه نیز محال است، بنابراین شناخت خدا را با

    1. «مفاتيح الإعجاز فى شرح گلشن راز» از طبع باسمه‌اى سنگى (سنه ١٣٠١): ص ٩٢ تا ص ١١٤؛ و از طبع حروفى با مقدّمه آقاى کيوان سميعى، انتشارت محمودى: ص ١٢٧ تا ص ١٦١