![تصویر](./Uploads/Document/Book/VolumeImage/[{"title":"فایل تصویر پیوست شده","url":"/Attachment/DocumentVolumeImage/1.jpg/temp?type=Book","id":"1.jpg"}])
اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «اللهشناسی» تألیف ارزشمند علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّسسرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را میتوان دید، و خدا را با خدا میتوان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمیهراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفسپرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آمادهشدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوشکردار • خداوند همهجا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
مرتب سازی:
اللَه شناسی ج1
158«گر کسى وصف او ز من پرسد *** بىدل از بىنشان چه گوید باز عاشقان، کشتگان معشوقند *** برنیاید ز کشتگان آواز یكى از صاحبدلان سر به جیب مراقبت فروبرده بود و در بحر مكاشفت مستغرق شده، حالى كه از این معامله باز آمد یكى از دوستان گفت: ازین بستان كه بودى ما را چه تحفه كرامت كردى؟
گفت: به خاطر داشتم كه چون به درخت گل رسم، دامنى پر كنم هدیه اصحاب را! چون برسیدم، بوى گلم چنان مست كرد كه دامنم از دست برفت!
اى مرغ سحر عشق ز پروانه بیاموز *** کان سوخته را جان شد و آواز نیامد این مدّعیان در طلبش بىخبرانند *** کآنرا که خبر شد خبرى باز نیامد ****
اى برتر از خیال و قیاس و گمان و وهم *** وز هر چه گفتهاند و شنیدیم و خواندهایم مجلس تمام گشت و به آخر رسید عمر *** ما همچنان در اوّل وصف تو ماندهایم1 - از روى دو نسخه، يکى: قديمىترين نسخه مطبوع است که با «بوستان» به خطّ على أکبر تفرشى در شهر شعبان المعظّم ١٢٦٠ هجرى قمرى در عهد سلطنت محمّد شاه قاجار نوشته شده و به طبع رسيده است. اين نسخه صفحه شمار ندارد. دوّمى: از «کلّيّات سعدى» که به اهتمام آقاى محمّد على فروغى گرد آمده و از جمله «گلستان» اوست. و ما اين سخن را از ص ٣ آن، در اينجا ذکر نموديم.