اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «الله‌شناسی» تألیف ارزشمند علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّس‌سرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را می‌توان دید، و خدا را با خدا می‌توان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمی‌هراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفس‌پرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آماده‌شدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوش‌کردار • خداوند همه‌جا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
اللَه شناسی ج1
288و از اراده خود بیرون شود، و محبّت حقّ بر عقل و روح و مسامع و مشاعرش متجلّى گردد، و جمیع امورش را به خداوند تفویض نماید، و در مقام تسلیم و رضا به همه مقدّرات و احكام پروردگارش گردد؛ در این حال حضرت پروردگار سبحانه متصرّف در عقل و قلب و قواى او مى‌شود و امور وى را طبق آنچه را كه خدا دوست دارد و مى‌پسندد تدبیر مى‌كند. بنابراین او اشیاء را بر منهاج مشیت و اراده مولایش طلب مى‌نماید؛ همان‌طور كه خداوند سبحانه در حال خطاب به آنان گفته است: ﴿وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَهُ﴾.1
همین‌طورى كه در تأویل این آیه، در اخبار غامضه از معادن حِكَم و اسرار و ائمّه اخیار وارد شده است.
و از پیغمبر صلّى اللَه علیه و آله و سلّم روایت است كه فرمود:
قَلْبُ الْمُؤْمِنِ بَینَ أَصْبَعَینِ مِنْ أَصَابِعِ الرَّحْمَنِ؛ یقَلِّبُهَا کیفَ یشاءُ.
«قلب مؤمن در میان دو انگشت از انگشتان خداوند رحمن مى‌باشد؛ آن را مى‌گرداند به هر كیفیتى كه بخواهد.»
و همچنین پروردگار اعلاى وى در سائر جوارح و قواى او تصرّف مى‌نماید؛ همان‌طور كه مخاطباً به پیامبرش حضرت مصطفى فرموده است: ﴿وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَهَ رَمى﴾2.
- صدر آيه ٣٠، از سوره ٧٦: ﴿الإنسان: وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَهُ إِنَّ اللَهَ كانَ عَلِيماً حَكيماً﴾. «و شما اراده نمى‌کنيد مگر آنکه خداوند اراده مى‌کند! حقّاً و حقيقةً خداوند عليم و حکيم مى‌باشد.»
- قسمتى از آيه ١٧، از سوره ٨: الانفال: ﴿فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَ لكنَّ اللَهَ قَتَلَهُمْ وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكنَّ اللَهَ رَمى وَ لِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَناً إِنَّ اللَهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ﴾. «پس شما نکشته‌ايد مشرکان را، و ليکن خدا آنان را کشته است. و (اى پيغمبر) تو تير پرتاب نکردى و ليکن خدا پرتاب کرده است. و اين واقعه بجهت آن بوده است که خداوند از ناحيه خودش مؤمنين را به امتحان نيکوئى آزمايش کند. حقّاً و حقيقةً خداوند شنوا و داناست.»