اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «الله‌شناسی» تألیف ارزشمند علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّس‌سرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را می‌توان دید، و خدا را با خدا می‌توان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمی‌هراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفس‌پرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آماده‌شدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوش‌کردار • خداوند همه‌جا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
اللَه شناسی ج1
287در مبالغه در قرب و بیان استیلاى سلطان محبّت خداوندى است بر ظاهر و باطن، و بر سرّ و آشكاراى بنده‌اش.
بنابراین ـ و اللَهُ أعلمُ ـ مراد آن خواهد بود كه خدا مى‌گوید: من هنگامى كه بنده‌ام را دوست دارم، او را به محلّ انس با خودم مى‌كشانم و بسوى عالم قدس مى‌گردانم، و فكرش را مستغرق در اسرار ملكوت و حواسّش را مقصور بر تابش انوار جبروت مى‌كنم. در این صورت گامش در مقام قرب من استوار مى‌شود، و گوشت و خونش با محبّت من آمیخته مى‌گردد. تا به جائى مى‌رسد كه از خودش پنهان و از حواسّش به نسیان مى‌گراید، و اغیار و بیگانگان در نزد وى متلاشى و نابود مى‌شوند؛ تا اینكه من به‌منزله گوش و بصر او خواهم گشت، همان‌طور كه گوینده‌اى گفته است:
جُنونى فیک لا یخْفَى *** وَ نارى مِنْک لا تَخْبُو (١) فَأنْتَ السَّمْعُ وَ الأبْصَارُ *** وَ الارْکانُ وَ الْقَلْبُ (٢) ١ ـ دیوانگى من در تو پنهان نمى‌باشد، و آتش من از تو خاموش نمى‌گردد!
٢ ـ بنابراین تو هستى كه گوش و دیدگان و اعضاء و اركان و دل من مى‌باشى!
و فرموده است رحمه اللَه علیه: یبْطِشُ بِهَا با كسره و ضمّه، یعنى خدا با آن دست مى‌گیرد. و اصل معنى بَطْش، با عنف و سطوت گرفتن مى‌باشد ـ انتهى كلام شیخ (ره.)
نقل مجلسى (ره) دقیق‌ترین معنى را در مضمون «لَا یزَالُ الْعَبْدُ»
در اینجا علّامه مجلسى (ره) علاوه بر این وجه، پنج وجه دیگر ذكر كرده است و پنجمین را وجه مورد قبول و پسند خود قرار داده، و در وجه ششمین گوید: این وجه رفیع‌تر، و دلنشین‌تر، و شیرین‌تر، و دقیق‌تر، و لطیف‌تر، و پنهان‌تر مى‌باشد از وجوه گذشته. و آن این است كه: عارف چون از شهوات خود