اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «الله‌شناسی» تألیف ارزشمند علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّس‌سرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را می‌توان دید، و خدا را با خدا می‌توان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمی‌هراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفس‌پرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آماده‌شدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوش‌کردار • خداوند همه‌جا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
اللَه شناسی ج1
276و سلّم كه حقیقت وحدانیت در مظهر فردانیت ظاهر شود؛ كه ﴿وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لكِنَّ اللَهَ رَمى﴾.1 ﴿إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَكَ إِنَّما يُبايِعُونَ اللَهَ﴾.2
چون متانت و استحكام مكشوفات به شواهد دلایل نقلى است، فرمود كه: متن:
حدیث قدسى این معنى بیان کرد *** فَبى یسمَعْ وَ بى یبصِرْ عیان کرد حدیث قدسى آنست كه معنى آن بى‌واسطه از حقّ به پیغمبر فرود آمده باشد.3 و عبارت این حدیث قدسىّ كه در این بیت فرموده این است كه:
لَا یزَالُ الْعَبْدُ یتَقَرَّبُ إلَىَّ بِالنَّوَافِلِ حَتَّى أُحِبَّهُ، فَإذَا أَحْبَبْتُهُ کنْتُ سَمْعَهُ وَ بَصَرَهُ وَ لِسَانَهُ وَ یدَهُ وَ رِجْلَهَ. فَبِى یسْمَعُ وَ بِى یبْصِرُ وَ بِى ینْطِقُ وَ بِى یبْطِشُ وَ بِى یسْعَى. و فى روایةٍ: وَ بِى یمْشِى
- قسمتى از آيه ١٧، از سوره ٨: الانفال: فَلَمْ تَقْتُلُوهُمْ وَ لکنَّ اللَهَ قَتَلَهُمْ وَ ما رَمَيْتَ إِذْ رَمَيْتَ وَ لکنَّ اللَهَ رَمى وَ لِيُبْلِيَ الْمُؤْمِنِينَ مِنْهُ بَلاءً حَسَناً إِنَّ اللَهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ. «پس شما آنان را نکشته‌ايد و ليکن خداوند آنها را کشته است. و در هنگامى که تو تير پرتاب کردى تو پرتاب نکرده‌اى و ليکن خداوند پرتاب کرده است. و براى آن سبب بوده است که خداوند مؤمنين را به امتحان نيکوئى آزمايش نمايد. حقّاً و حقيقةً خداوند شنوا و دانا مى‌باشد.»
- صدر آيه ١٠، از سوره ٤٨: الفتح: إِنَّ الَّذِينَ يُبايِعُونَک إِنَّما يُبايِعُونَ اللَهَ يَدُ اللَهِ فَوْقَ أَيْدِيهِمْ فَمَنْ نَکثَ فَإِنَّما يَنْکثُ عَلى نَفْسِهِ وَ مَنْ أَوْفى بِما عاهَدَ عَلَيْهُ اللَهَ فَسَيُؤْتِيهِ أَجْراً عَظِيماً. «تحقيقاً کسانى که با تو بيعت مى‌کنند، فقط با خداوند بيعت مى‌کنند. دست خداوند بر فراز دست ايشان مى‌باشد. پس کسى که پيمان را بشکند، عليه خود پيمان‌شکنى نموده است؛ و کسى که وفادار باشد به آنچه را که با خداوند عهد بسته است پس البتّه به زودى خداوند به وى مزد عظيمى عنايت خواهد نمود.»
- حديث قدسى يک شرط ديگر هم دارد و آن اين است که نبايد به عنوان معجزه پيغمبر بوده باشد. بنابراين قرآن کريم از احاديث قدسيّه نمى‌باشد.