اتصال با سرور قطع شد. در حال تلاش مجدد...

امکان برقراری اتصال وجود ندارد.

اتصال توسط سرور رد شد.

این فایل صوتی در حال پخش است
در حال بارگذاری...
00:00:00
تصویر

اللَه شناسی ج1

66٬808
اعتقادات
جلد ها

جلد اول از مجموعۀ «الله‌شناسی» تألیف ارزشمند علامه آیت‌الله حاج سید محمد‌حسین حسینی طهرانی ـ قدّس‌سرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است.  اهم مباحثِ این مجلّد:  • تفسیر آیۀ نور  • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه  • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور  • خدا را می‌توان دید، و خدا را با خدا می‌توان شناخت  • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست   • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمی‌هراسند  • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفس‌پرستی است  • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله  • سلوک برای آماده‌شدن جهت جذبه الهی است  • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوش‌کردار  • خداوند همه‌جا هست؛ چشم بگشا و ببین!  • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست  • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا  • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل

سرای جاوید

اللَه شناسی ج1

273
  • هر سرو قد که بر مه و خور، حسن مى‌فروخت‌***چون تو درآمدى پى کار دگر گرفت‌
  • زین قصّه هفت گنبد افلاک پرصداست‌***کوته‌نظر ببین که سخن مختصر گرفت‌
  • حافظ تو این سخن ز که آموختى که یار***تعویذ کرد شعر تُرا و به بر گرفت‌1
  •  باید دانست كه چون تقرّب بنده به خداوند عزّ و جلّ حاصل گردد حجابهاى نفسانى او از میان برداشته مى‌شود. قرب به خدا یعنى بى‌پرده بودن. تقرّب به خدا یعنى انجام دادن فعلى که موجب رفع حجاب شود.

  •  تمام عباداتى را كه انجام مى‌دهیم باید به نیت تقرّب به سوى او بوده باشد، و گرنه آن عبادت باطل است و به پشیزى ارزش ندارد، گرچه پیكره عمل درشت و چشمگیر بوده باشد.

  •  قرب به خداوند، قرب مكانى و یا زمانى و یا سائر امور طبیعى نیست. چرا كه خداوند محلّى ندارد تا انسان بدان محلّ نزدیك گردد. و در زمانى واقع نمى‌باشد تا انسان بدان زمان خود را نزدیك نماید. مكان و زمان و سائر عوارض و جواهر، مخلوق و آفریده خدا هستند، و در مشت قدرت وى قرار دارند. ﴿وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ﴾‌.2

    1. «ديوان حافظ» طبع پژمان (سنه ١٣١٨) ص ٣٦، غزل شماره ٧٤
    2. قسمتى از آيه ٦٧، از سوره ٣٩: الزّمر: ﴿وَ ما قَدَرُوا اللَهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَ الْأَرْضُ جَمِيعاً قَبْضَتُهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ وَ السَّماواتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ سُبْحانَهُ وَ تَعالى‌ عَمَّا يُشْرِكونَ﴾. «و قدر و قيمت خداوند را آن‌طور که بايد و شايد ندانستند، درحالى‌که تمامى زمين در روز بازپسين در مشت اوست. و آسمانها پيچيده دست قدرت او هستند. پاک و منزّه مى‌باشد خداوند، و بلند مرتبه است از آن شريک و انبازى که براى او قرار مى‌دهند.»
/ 156