اللَه شناسی ج1

 پس صداهایشان بلند شد به گریستن با آن حضرت، تا آفتاب غروب كرد، و بار كردند و روانه مشعر الحرام شدند.

 مؤلّف گوید (یعنى محدّث قمّى) كه: كفعمى دعاى عرفه امام حسین علیه السّلام را در «بلد الأمین» تا اینجا نقل فرموده،¹ و علّامه مجلسى در «زاد المعاد»² این دعاى شریف را موافق روایت كفعمى ایراد نموده؛ و لیكن سید ابن طاوس در «إقبال» بعد از یا رَبِّ یا رَبِّ یا رَبِ‌ این زیادتى را ذكر فرموده: إلَهى أنَا الْفَقیرُ فى غِناىَ.

 در اینجا تمام آن فقرات را بطور تفصیل آورده است و عبارت‌ إنَّک عَلَى کلِّ شَىْ‌ءٍ قَدیرٌ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ وَحْدَهُ‌ را نیز در پایان افزوده است.³و⁴

مناجاتى كه از ابن عطاء اللَه مشهور است، از اوست و اسنادش به سید الشّهداء غلط مى‌باشد

 بارى، این مناجات و حِكَمى كه از ابن عطاء اللَه مشهور مى‌باشد از آنِ اوست و اسنادش به حضرت امام حسین سید الشّهداء روحى فداه، غلط است.

 مرحوم سید ابن طاوس كه وفاتش در پنجم ذوالقعده سنه ٦٦٤ بوده است‌⁵ چطور تصوّر دارد كه این فقرات را از ابن عطاء اللَه كه وفاتش در