اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «الله‌شناسی» تألیف ارزشمند علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّس‌سرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را می‌توان دید، و خدا را با خدا می‌توان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمی‌هراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفس‌پرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آماده‌شدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوش‌کردار • خداوند همه‌جا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
اللَه شناسی ج1
267اى كسى كه او با صفت رحمانیت خود بر كاخ وجود و عالم اراده و مشیتش مستولى گشت، فلهذا كاخ وجود و عالم مشیت وى در صفت رحمانیتش پنهان گردید، به همان گونه كه عوالم امكان و حوادث در عالم اراده و مشیتش پنهان گشته بود!
تو هستى كه آثار را با آثار مى‌زدائى و از میان بر مى‌دارى! و اغیار و بیگانگان را با افلاك انوار احاطه‌كننده محو و نابود مى‌سازى!
اى كسى كه در سراپرده‌هاى عزّتت پنهان گشته‌اى از آنكه چشمها تو را دریابند!
اى كسى كه با كمال بهاء خودت تجلّى نموده‌اى به‌طورى‌كه اسرار و رموز مخفیه، عظمتت را به اثبات رسانیده و محقّق نمایند.
چگونه پنهان مى‌باشى درحالى‌كه تو فقط موجود ظاهر هستى؟! و چگونه غائب مى‌باشى درحالى‌كه تو فقط موجود مراقب حاضر و شاهد و ناظر هستى؟!»
بارى، این دعا در كتب ادعیه شیعه یافت نمى‌شود مگر در نُسخ مطبوعه كتاب «إقبال» سید ابن طاوس رضوان اللَه علیه، و دیگر كتاب دعاى «مفاتیح الجنان» محدّث معاصر مرحوم حاج شیخ عبّاس قمّى رحمه اللَه علیه، كه در تتمّه و مُذیل دعاى روز عرفه به حضرت سید الشّهداء أبا عبد اللَه الحسین علیه أفضل الصّلوات منتسب شمرده‌اند.
نظریه مجلسى (ره) راجع به دعاى عرفه و ذیل آن
«و محصّل مطلب آن مى‌باشد كه طبق روایت كَفعَمىّ در حاشیه كتاب دعاى «البلدُ الامین»، سید حسیب نسیب رضىّ الدّین علىّ بن طاوس قدَّس اللَهُ روحَه در كتاب «مصباح الزّائر» آورده است كه:
بِشر و بشیر [دو پسر غالِب] اسدىّ روایت نموده‌اند كه امام حسین بن علىّ بن أبى طالب علیهم السّلام در عصر روز عرفه از چادر خود در سرزمین