اللَه شناسی ج1

مَحَبَّةً وَ عَزْماً!

 «بار خداوندا! تو حقیقةً مى‌دانى كه: اگرچه طاعتى صحیح كه بطور فعلى جزم بخواهم به تو تحویل دهم در من بطور مدام و مستمرّ موجود نمى‌باشد، امّا تحقیقاً محبّت من به تو، و عزم و اراده و تصمیم گیرى من در زیارت و دیدار تو بطور استمرارى در من وجود دارد!»

 ١٧ ـ إلَهى کیفَ أعْزِمُ وَ أنْتَ الْقاهِرُ؟! وَ کیفَ لا أعْزِمُ وَ أنْتَ الآمِرُ؟!

 «بار خداوندا! من چگونه مى‌توانم تصمیم به عمل و فعلى كه مورد رضایت و خوشنودى تست بگیرم درحالى‌كه صفت قاهریت تو آن را درهم مى‌كوبد و به خاك فنا مى‌سپارد؟! و چگونه مى‌توانم تصمیم به چنین فعلى نگیرم درحالى‌كه صفت آمریت تو مرا به سوى آن سوق مى‌دهد و به إتیان آن مى‌كشاند؟! (چون عَرَفْتُ اللَهَ بِنَقْضِ الْعَزَائِمِ. تبدیل و تبدّل در حالات از امورى است شگفت‌انگیز و بهت‌آور و از اسرار عجیبه مخفیه است كه هیچ‌كس را جز ذات اقدس حقّ متعال بدان راه نمى‌باشد.)»

 ١٨ ـ إلَهى تَرَدُّدى إلَیک فى الآثارِ، یوجِبُ بُعْدَ الْمَزارِ؛ فَاجْمَعْنى عَلَیک بِخِدْمَةٍ توصِلُنى إلَیک!

 «بار خداوندا! رفت و آمد كردن و تردّد نمودن من بسوى تو در آثار، موجب گشت تا دیدار و لقاء از حضرتت به زمان دور و دراز افكنده گردد؛ بنابراین من از تو تقاضامند مى‌باشم تا با وظیفه و خدمتى كه مرا به تو برساند، افكار و نفس مرا در خودت و براى خودت جمع كنى! و هر گونه تفرّق و تشتّتِ لازمه سیر در آثار را به جمعیت وجود و زیارت ذات اقدست مبدّل سازى!»

إلَهى کیفَ یسْتَدَلُّ عَلَیک بِما هُوَ فى وُجودِهِ مُفْتَقِرٌ إلَیک‌

 ١٩ ـ إلَهى کیفَ یسْتَدَلُّ عَلَیک بِما هُوَ فى وُجودِهِ مُفْتَقِرٌ إلَیک‌ ـ تا آخر.

 ٢٠ ـ إلَهى عَمِیتْ عَینٌ لا تَراک عَلَیها قَریباً رَقِیباً ـ تا آخر.

 (تفسیر این دو فقره در ابتدا آمد.)