اللَه شناسی ج1

یا مَنْ دَلَّ عَلَى ذَاتِهِ بِذَاتِهِ، وَ تَنَزَّهَ عَنْ مُجَانَسَةِ مَخْلُوقَاتِهِ‌

 باید به سراغ «صحیفه علویه» و «صحیفه سجّادیه» رفت، و از آنها در راه معرفت حضرت ربّ العزّة مدد خواست!

 «یا مَنْ دَلَّ عَلَى ذَاتِهِ بِذَاتِهِ، وَ تَنَزَّهَ عَنْ مُجَانَسَةِ مَخْلُوقَاتِهِ، وَ جَلَّ عَنْ مُلاءَمَةِ کیفِیاتِهِ. یا مَنْ قَرُبَ مِنْ خَطَرَاتِ الظُّنُونِ، وَ بَعُدَ عَنْ لَحَظَاتِ الْعُیونِ، وَ عَلِمَ بِمَا کانَ قَبْلَ أَنْ یکونَ.» را خوب فهمید!

 «اى آنكه دلیل و رهنماى شناسائى ذات خودش را فقط ذات خودش قرار داده است، و از مجانست و مشابهت مخلوقاتش، تنزّه و تحذّر دارد، و از همرنگى و نزدیكى و پیوستگى با كیفیتهاى عالم خلقتش برتر و بالاتر آمده است. اى آنكه به وارده‌هاى پندارى و خَطْره‌هاى فكرى و اندیشه‌اى نزدیك هستى، و از چشم انداخت چشمان و دیدگان دور مى‌باشى، و پیش از آنكه كائنات صورت وجود و تكوّن بر خود گیرند، تو به آنها اطّلاع و علم دارى!»

 لَا إلَهَ إلَّا أَنتَ، سُبْحَانَک اللَهُمَّ وَ بِحَمْدِک! مَنْ ذَا یعْرِفُ قَدْرَک فَلَا یخَافُک؟! وَ مَنْ ذَا یعْلَمُ مَا أَنْتَ فَلَا یهَابُک؟!

 «هیچ معبودى و مألوهى و مقصد و مقصودى جز تو نیست، خدایا! تو پاك و منزّه و مقدّس و مطهّر مى‌باشى از هر شائبه محدودیت و تشبیه! و این پاكى و تقدیس توأم با حمد و ستایش و سپاس و مجد و عظمت تو است! كدام كس در عالم هستى وجود دارد كه قدر و منزلتت را بشناسد، آنگاه از تو در خوف و خشیت نباشد؟! و كدام كس در دائره وجود، به وجود آمده است كه بداند كیستى تو و داراى كدام انیت و جوهره هستى مى‌باشى، و آنگاه از تو در هیبت و واكنش جلال و مجدت، غوطه‌ور نگردد؟!»

 فَیا مَنْ تَوَحَّدَ بِالْعِزِّ وَ الْبَقَاءِ، وَ قَهَرَ الْعِبَادَ بِالْمَوْتِ وَ الْفَنَاءِ!¹