اللَه شناسی ج1

 واقعاً آن پیرزن مى‌دانست كه خدا هست یا نه؟! بله مى‌دانست؛ از همین چرخه ریسندگى خویشتن. یقین هم داشت كه خدا موجود است، ولى از پشت هزار حجاب. آن دین العجائز، براى خود عجوزگان است نه براى مردان راه.

 كسى نشسته است پشت دروازه و دیوار بلند شهر. و اجمالًا مى‌داند كه سر و صدائى كه در این شهر است ناشى از وجود سكنه آن مى‌باشد؛ ولى خیلى تفاوت دارد با كسى كه از دیوار بالا آید و اندرون شهر را با دوربین‌هاى قوىّ ببیند! و یا بهتر از آن دروازه را بگشاید و بیاید در خیابانها و شوارع و مشارع و اسواق و بازارها و مساجد شهر را ببیند؛ در مساجد و مدارس آن وارد شود، افرادش را شناسائى كند، از علماء و مدرّسین و طلّاب آن خبر گیرى نماید كه آیا چگونه درسى مى‌خوانند؟ معابد و مدارسش چگونه است؟ علماى عرفانى آن در چه سطحى مى‌باشند؟ مصلّاى آن چقدر وسعت دارد؟ آیا مردمان آن دستورات پزشكى اسلام را كاملًا رعایت مى‌نمایند یا محتاج به بیمارستان و درمانگاه و طبیب و دارو مى‌باشند؟!

 آن فرد پشت جدار، با این فرد وارد در شهر و آشنا و مأنوس و دوست با آنان چه اندازه فرق دارد؟! در حقیقت ما بین مشرق و مغرب! گرچه هر دو با هم برادر بوده، و در یك مكان نشسته‌اند و در یك‌زمان زیست مى‌نمایند و صاحب یك پدر و مادر و خویشاوندان و اصل و نسب و سبب مى‌باشند!

 پس از دین پیر زنان، و پى بردن از بَعره به بَعیر، و از پِشْك به حیوان موجود زنده و حىّ باید برون شد؛ حتماً باید سطح معلومات را افزود. زیرا این گونه معرفتها معرفت ضعفاء و معرفت اجمالى است. باید معرفت تفصیلى حاصل نمود. باید به سراغ أمیر المؤمنین علیه السّلام رفت. باید به سراغ «نهج البلاغه» و «توحید» صدوق رفت. باید به سراغ تفسیرهاى قوىّ و موشكاف از قرآن كریم رفت و جدّاً راه چاره را جستجو كرد