
اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «اللهشناسی» تألیف ارزشمند علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّسسرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را میتوان دید، و خدا را با خدا میتوان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمیهراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفسپرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آمادهشدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوشکردار • خداوند همهجا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
اللَه شناسی ج1
219الْأَقْصَى الَّذِي بارَكْنا حَوْلَهُ لِنُرِيَهُ مِنْ آياتِنا إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْبَصِيرُ﴾1
معراج رسول اكرم صلّى اللَه علیه و آله لیله المعراج
و معراج حضرت رسالت صلّى اللَه علیه و آله مشهور است. و رفتن آن حضرت از مسجد الحرام تا به مسجد أقصى ثابت به این آیه است كه ذكر رفت، و از آنجا تا به آسمان به حدیث لَمَّا عُرِجَ بِى إلَى السَّمَاءِ، و از آنجا به باقى افلاك و به بهشت و عرش و بالاى عرش به خبر آحاد.
یعنى تو نیز خود را از همه قیود صورى و معنوى خلاص كن تا به بركت متابعت حضرت رسالت صلّى اللَه علیه و آله به أفلاك و عرش و بالاى عرش عروج نمائى. و آیات كبرى كه2 ظهورات الهى و تجلّیات جمالى و جلالى و فناء فى اللَه و بقاء باللَه است تعرّج3 كنى و مشاهده نمائى. و علم الیقین، عین الیقین بلكه حقّ الیقین گردد.
و از این سخنان كه در این ابیات سابق و لاحق شیخ مىفرماید معلوم مىشود كه مراتب ولایت انبیاء علیهم السّلام، اولیا را حاصل مىشود بهواسطه حسن متابعتى كه اولیاء نسبت با انبیاء دارند.
بدانكه: معراج را اسبابى است؛ بعضى از جانب حقّ است كه عنایت و جذبه است، و بعضى از جانب عبد و آن كمال انقطاع است از خلق و توجّه تامّ به حضرت حقّ. و چون انسان مركّب القُوى و مدنىّ الطّبع است و او را در روز البتّه اختلاط با خلق مىباشد و چنان انقطاعى كه وسیله و سبب عروج باشد، مگر أحیاناً واقع شود بجهت آنكه عزلت از خلق داشته باشد، و «إنَّهُ لَیغَانُ عَلَى
- آيه ١، از سوره ١٧: الإسراء: «پاک و منزّه است آن خدائى که در شبى بندهاش را سير داد از مسجد الحرام تا مسجد اقصى، آنجا که ما اطراف و جوانبش را برکت دادهايم، براى آنکه به آن بنده آيات خودمان را نشان بدهيم. حقّاً و تحقيقاً اوست يگانه شنوا، و يگانه بينا».
- نسخه «ز»: را که
- نسخه «ز»: تفرّج
