اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «الله‌شناسی» تألیف ارزشمند علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّس‌سرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را می‌توان دید، و خدا را با خدا می‌توان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمی‌هراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفس‌پرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آماده‌شدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوش‌کردار • خداوند همه‌جا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
اللَه شناسی ج1
214اگر «كوه توئى» نباشد میان تو و حقّ هیچ راه نیست
چون حجاب تو از حقّ همین هستى تست و إلّا به حكم ﴿وَ نَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْكُمْ﴾1 حقّ به تو از تو نزدیكتر است، فرمود كه: متن:
حقیقت کهربا، ذات تو کاه است *** اگر کوه توئى نبود چه راه است؟ یعنى حقیقت ـ كه حقّ مراد است ـ مثال كاه ربا است و ذات و هستى تو همچو كاه، و جذب حقّ مر ترا و انجذاب تو به جانب او در غایت آسانى است؛ فأمّا «كوه توئى» یعنى تعین تو سدّ راه وصول تو شده و مانع رجوع مقید به جانب مطلق گشته است، و اگر كوه توئى نباشد میان تو و حقّ هیچ راه نیست. شعر:
قرب، نى بالا و پستى رفتن است *** قرب حقّ از هستى خود رستن است خویش را بگذار و بى‌خود شو درآ *** اندرون بزم وصل جانفزا نیستى از خویش عین وصل اوست *** بگذر از هستى، دلت گر وصل‌جوست چون محو و انطماس هستى سالك عیاناً و شهوداً جز به تجلّى الهى میسّر نیست مى‌فرماید كه: متن:
تجلّى گر رسد بر کوه هستى *** شود چون خاک ره، هستى ز پستى یعنى اگر نور تجلّى ذاتى حقّ بر كوه هستى سالك بتابد، ظلمت هستى او همچون خاك ره، پست و ناچیز گردد و محو مطلق شود؛ چه اقتضاى تجلّى ذاتى حقّ فناى مظاهر و كثرات است. شعر:
هرکه شد جویاى دیدار خدا *** چون خدا آمد شود جوینده لا - صدر آيه ٨٥، از سوره ٥٦: الواقعة