اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «الله‌شناسی» تألیف ارزشمند علامه آیت‌الله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّس‌سرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را می‌توان دید، و خدا را با خدا می‌توان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمی‌هراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفس‌پرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آماده‌شدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوش‌کردار • خداوند همه‌جا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
اللَه شناسی ج1
185در حشر معلوم شود كه غیر از حقّ تعالى همه سراب بوده‌اند
(حَشَرْتُهم أى: جَمعتُهم) و مراد به این حشر، موت ارادى است؛ كه مَنْ مَاتَ فَقَدْ قَامَتْ قِیامَتُهُ،1 یعنى به صبح حشر كه موت ارادى است چون از خواب
- صدر المتألّهين در «تفسير سوره سجده» انتشارات بيدار، ص ٨٧ و ٨٨، در ضمن تفسير آيه ﴿قُلْ يَتَوَفَّاكمْ مَلَك الْمَوْتِ الَّذِي وُكلَ بِكمْ ثُمَّ إِلى رَبِّكمْ تُرْجَعُونَ﴾ (آيه ١١ از سوره ٣٢: السّجده) فرموده است: «... تفارق و جدايى بين آن دو (خلق و أمر) موت انسان کبير و قيامت کبرى است: ﴿لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ﴾ (آيه ١، از سوره ٧٥: القيامة)، همان‌طور که افتراق ميان روح انسان و بدنش موت اين عالم صغير و قيامت صغرى است به لحاظ کلام رسول اللَه صلّى اللَه عليه و آله: مَنْ ماتَ فَقَدْ قامَتْ قيامَتُهُ.»
و در «إحياء العلوم» از طبع دار الکتب العربيّة الکبرى، ج ٤، ص ٤٢٣ از أنس از رسول اللَه آورده است که فرمود: فَمَنْ ماتَ قامَتْ قِيامَتُهُ.
و نيز حجّة الإسلام غزالى در کتاب «المضنونُ به على غير أهله» در ص ٧٩، که در هامش جلد دوّم کتاب «الإنسان الکامل» شيخ عبد الکريم جيلىّ طبع شده است (از طبع اوّل مطبعه ازهريّه مصريّه، سنه ١٣١٦ هجريّه قمريّه) ذکر کرده است
- صدر المتألّهين در «تفسير سوره سجده» انتشارات بيدار، ص ٨٧ و ٨٨، در ضمن تفسير آيه ﴿قُلْ يَتَوَفَّاكمْ مَلَك الْمَوْتِ الَّذِي وُكلَ بِكمْ ثُمَّ إِلى رَبِّكمْ تُرْجَعُونَ﴾ (آيه ١١ از سوره ٣٢: السّجده) فرموده است: «... تفارق و جدايى بين آن دو (خلق و أمر) موت انسان کبير و قيامت کبرى است: ﴿لا أُقْسِمُ بِيَوْمِ الْقِيامَةِ﴾ (آيه ١، از سوره ٧٥: القيامة)، همان‌طور که افتراق ميان روح انسان و بدنش موت اين عالم صغير و قيامت صغرى است به لحاظ کلام رسول اللَه صلّى اللَه عليه و آله: مَنْ ماتَ فَقَدْ قامَتْ قيامَتُهُ.»