اللَه شناسی ج1

 ١ ـ و هر كسى ادّعا مى‌كند كه به وصال لیلى نائل آمده است؛ امّا لیلى اقرار گفتار آنان را نمى‌كند.

 ٢ ـ زمانى كه اشكها بر گونه‌ها جریان یابد، روشن مى‌شود كه گریه‌كننده كیست و آن‌كس كه خود را شبیه به گریه‌كننده نموده است كیست!

 در «مفاتیح الإعجاز» بالمناسبه این رباعى را ذكر نموده است:

 بالجمله این‌گونه معرفت به خدا كه از اثر پى به مؤثّر و از خلقت پى به خالق مى‌توان برد معرفتى است اجمالى نه تفصیلى، معرفتى است دور و مِنْ وَراءِ حجاب نه نزدیك و بدون پرده. این معرفتِ ضُعفاء و عَجَزه مى‌باشد، نه معرفت مردان‌ راه قوىّ الإرادة و عظیم الهمّه.

 این معرفت، معرفت از پِشك شتر به خود شتر، از پشك الاغ بر خود الاغ است؛ این كجا و معرفت به او پس از مجاهدات و رنجها و خون دلها در مدّت عمرى دراز كجا!

كلام أمیر المؤمنین علیه السّلام: الْبَعْرَةُ تَدُلُّ عَلَى الْبَعِیرِ، وَ الرَّوْثَةُ تَدُلُّ عَلَى الْحَمِیرِ

 از «جامع الاخبار»، مجلسىّ رضوان اللَه علیه حكایت نموده است:

 سُئِلَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنینَ عَلَیهِ السَّلَامُ عَنْ إثْبَاتِ الصَّانِعِ، فَقَالَ: الْبَعْرَةُ تَدُلُّ عَلَى الْبَعِیرِ، وَ الرَّوْثَةُ تَدُلُّ عَلَى الْحَمِیرِ، وَ آثَارُ الْقَدَمِ تَدُلُّ