
اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «اللهشناسی» تألیف ارزشمند علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّسسرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را میتوان دید، و خدا را با خدا میتوان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمیهراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفسپرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آمادهشدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوشکردار • خداوند همهجا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
اللَه شناسی ج1
150ممكن گردد عاشق تمنّاى دخول در لحاف واحد و التزام به بدن معشوق با جمیع جوارح و اعضاء بدنش بیشتر از آنكه سزاوار باشد مىنماید؛ معذلك كلّه شوق به حال خود باقى و حرقت و سوزش نفس همانطور كه بوده است برقرار خواهد ماند. بلكه شوق و اضطراب رو به فزونى مىگذارد همچنانكه گوینده عشّاق گفته است:
أُعانِقُهَا وَ النَّفْسُ بَعْدُ مَشوقَةٌ *** إلَیها وَ هَلْ بَعْدَ الْعِناقِ تَدانى (١) وَ ألْثَمُ فاها کىْ تَزولَ حَرارَتى *** فَیزْدادُ مَا ألْقَى مِنَ الْهَیجانِ (٢) کأنَّ فُؤادِى لَیسَ یشْفَى غَلیلُهُ *** سِوَى أنْ یرَى الرّوحانِ یتَّحِدانِ (٣) ١ ـ من با محبوبهام معانقه مىنمایم، و لیكن نفس من پس از معانقه باز اشتیاق به سوى او دارد؛ و مگر امكان دارد از معانقه هم چیزى نزدیكتر به او باشد (كه من شوق آن را دارم؟!)
٢ ـ و دهانش را بوسه مىزنم تا حرارت من تسكین یابد؛ امّا در اثر این برخورد هیجان درونیم زیاده مىگردد.
٣ ـ گویا غلیان آتش قلب مرا هیچ چیز چاره نمىنماید مگر آنكه دیده شود كه دو تا روح یكى شدهاند.
در عالم اجسام چیزى وجود ندارد که نفس اشتیاق به آن داشته باشد
و سبب لِمّىِ این مسئله آن مىباشد كه در حقیقت، محبوب، استخوان نیست گوشت نیست و چیز دگر از أجزاء موجوده در بدن نیست، بلكه بطور كلّى در عالم اجسام چیزى وجود ندارد كه نفس اشتیاق به آن داشته باشد و هواى آن را در سر بپروراند؛ آنچه هست صورت معنوى و روحانى مىباشد كه در غیر این عالم موجود است.»1
بارى، این مطالب ذكر شد تا دانسته شود عظمت روح و نفس انسان، و
- «اسفار اربعه» ج ٧، ص ١٧١ تا ص ١٧٩
