اللَه شناسی ج1

--> قسمتى را از حضرت رسول و قسمتى را از أمير المؤمنين عليهما الصّلوة و السّلام ـ آورده است و نيز در مجموعه مطبوعه‌اى کوچک از حاج ملّا محمّد جعفر کبودرآهنگى قسمتى از آن موجود است.) آيت عظماى حقّ مرحوم حاج ميرزا سيّد على آقا قاضى تَغمَّده اللَه برضوانه به شاگردان خود دستور مى‌داده‌اند اين دعا را در قنوت نمازهايشان بخوانند.

شيخ نجم الدّين رازى در «مرصاد العباد» خصوص اين فقره را در ص ٣٠٩ از رسول خدا حکايت نموده است. و در ص ٦٣١ در تعليقات آن آمده است: «حديثى است که در تعليقات «فيه ما فيه» ص ٢١٤ آمده است.»

و ايضاً رازى در رساله «عشق و عقل» ص ٧٤ بدان تمسّک جسته است و معلّق آن در تعليقه، ص ١٠٣ و ١٠٤ گويد: «مأخوذ است از حديث: اللَهُمَّ أرِنا الأشْياءَ کما هِىَ‌ که منسوب به حضرت رسول است. در کتب حديث و «معجم المفهرس» ديده نشد. مولانا جلال الدّين در «مثنوى» از اين مضمون استفاده فرموده است:

اى ميسّر کرده بر ما در جهان‌ *** سخره و بيکار ما را وارهان‌

طعمه بنموده به ما و آن بوده شست‌ *** آن چنان بنما به ما آن را که هست‌

 **** 

اى خداى راز دان خوش‌سخن‌ *** عيب کار بد ز ما پنهان مکن‌

 **** 

راست بينى گر بُدى آسان و زبّ‌ *** مصطفى کى خواستى آن را ز ربّ‌

گفت بنما جزو جزو از فوق و پست‌ *** آن‌چنان‌که پيش تو آن چيز هست‌

 **** 

اى خدا بنماى تو هر چيز را *** آن‌چنان‌که هست در خدعه سرا

 **** 

شيخ عطّار نيز به اين حديث اشاره کرده است:

اگر اشيا همين بودى که پيداست‌ *** کلام مصطفى کى آمدى راست‌

که با حقّ سرور دين گفت: الهى‌ *** به من بنماى اشيا را کما هِى‌

(نقل از كتاب «فيه ما فيه»)

و شيخ عزيز الدّين نسفى در كتاب «الإنسان الكامل» در سه موضع (ص 161 و ص 355 و ص 447) تصريح دارد كه اين كلمه عبارت پيغمبر است.