![تصویر](./Uploads/Document/Book/VolumeImage/[{"title":"فایل تصویر پیوست شده","url":"/Attachment/DocumentVolumeImage/1.jpg/temp?type=Book","id":"1.jpg"}])
اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «اللهشناسی» تألیف ارزشمند علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّسسرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را میتوان دید، و خدا را با خدا میتوان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمیهراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفسپرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آمادهشدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوشکردار • خداوند همهجا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
مرتب سازی:
اللَه شناسی ج1
220قَلْبِى؛ وَ إنِّى لَاسْتَغْفِرُ اللَهَ فِى کلِّ یوْمٍ سَبْعِینَ مَرَّةً ـ و فى روایةٍ: مِائَةَ مَرَّةٍ»1
- «شرح منازل السّائرين» ملّا عبد الرّزّاق کاشانى، انتشارات بيدار، ص ١٠٥: وَ لِهَذا قالَ [رسولُ اللَهِ] صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ: إنَّهُ لَيُغانُ عَلَى قَلْبى؛ وَ إنّى لَاسْتَغْفِرُ اللَهَ فى الْيَوْمِ سَبْعينَ مَرَّةً. و در تعليقه آورده است:
«حسين بن سعيد در کتاب زهد، باب توبه، ص ٧٣ از حضرت امام أبو عبد اللَه جعفرٌ الصّادق عليه السّلام روايت کرده که فرمود: ... وَ کانَ رَسولُ اللَهِ صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَتوبُ إلَى اللَهِ فى کلِّ يَوْمٍ سَبْعينَ مَرَّةً مِنْ غَيْرِ ذَنْبٍ. و تِرمِذى در کتاب تفسير، باب ٤٨، ج ٥، ص ٢٨٣ از رسول اکرم صلّى اللَه عليه و آله تخريج حديث کرده است که فرمود: إنّى لَاسْتَغْفِرُ اللَهَ فى الْيَوْمِ سَبْعينَ مَرَّةً. و ابن ماجَه در کتاب الادب، باب الاستغفار، ج ٢، ص ١٢٥٤ تخريج حديث نموده است که: إنّى لَاسْتَغْفِرُ اللَهَ وَ أتوبُ إلَيْهِ فى الْيَوْمِ سَبْعينَ مَرَّةً.
و بخارى در کتاب الدّعوات، ج ٨، ص ٨٣ تخريج کرده است که: وَ إنّى لَاسْتَغْفِرُ اللَهَ وَ أتوبُ [إلَيْهِ ـ خ] فى الْيَوْمِ أکثَرَ مِنْ سَبْعينَ مَرَّةً. ايضاً أحمد در «مسند» ج ٢، ص ٢٨٢ روايت نموده است. و مسلم در کتاب الذّکر، باب الاستغفار، ج ٤، ص ٢٠٧٥ تخريج کرده است که: إنَّه لَيُغانُ عَلَى قَلْبى؛ وَ إنّى لَاسْتَغْفِرُ اللَهَ فى الْيَوْمِ مِائَةَ مَرَّةٍ.»
و در «مرصاد العباد» ص ٢٥٧ گويد: «چنانک خواجه عليه الصّلوة در کمال مقام محبوبى و دولتِ لِيَغْفِرَ لَک اللَهُ ما تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِک وَ ما تَأَخَّرَ، هنوز توبه را کار مىفرمود و مىگفت: إنَّهُ لَيُغانُ عَلَى قَلْبى؛ وَ إنّى لَاسْتَغْفِرُ اللَهَ فى کلِّ يَوْمٍ سَبْعينَ مَرَّةً. و در ص ٣٢٦ گويد: آنچ خواجه عليه السّلام مىفرمود: إنَّهُ لَيُغانُ عَلَى قَلْبى ـ تا آخر، يعنى از اختلاط خلق و تبليغ رسالت و اشتغال به معاملات بشرى، هر نفس وجودى مىزايد و ابر کردار در پيش آفتاب حقيقى مىآيد؛ من به استغفار، نفى آن وجود مىکنم روزى هفتاد بار.»
و در ص ٦٢٤ در تعليقه آورده است که: «اين حديث در «کشف المحجوب» هُجْويرى و «صحيح مسلم» و «صحيح بخارى» موجود است.»
و سمعانى در «رَوح الارواح» ص ٤١٢ با عبارت وَ إنَّهُ لَيُغانُ عَلَى قَلْبى ذکر نموده است. و معلّق آن: نجيب مايل هروى در ص ٦٧٩ گفته است: «حديث نبوى است. ابن أثير در «نهايه» ٣/ ٤٠٣ ذيل مادّه غين به همين حديث استناد جسته و گفته است: الغين: الغيم. أراد ما يَغشاهُ مِن السّهو الّذى لا يخْلو منه البشر. لانّ قلبَه أبداً کان مشغولًا باللَه تعالى، فإنْ عَرض له وقتاً ما عارضٌ بشرىٌّ يَشغلُه، من امور الامّة و الملّة و مَصالِحها، عَدَّ ذلک ذنباً و تقصيراً فيَفزَع إلى الاستغفار. و ايضاً در «مختار الصّحاح» ذيل غين؛ و در «الاصول العشرة» ص ٨٨؛ و «لوائح» منسوب به عين القضاة، ص ١٢٦ وارد است. و در «احاديث مثنوى» تحت شماره ٤٢٥ اين بيت مولانا را آورده است:
همچو پيغمبر ز گفتن وز نثار *** توبه آرم روز من هفتاد بار
و گفته است: ناظر است به حديث ذيل: وَ اللَهِ إنّى لَاسْتَغْفِرُ اللَهَ وَ أتوبُ إلَيهِ فى الْيَوْمِ سَبْعينَ مَرَّةً، که در «بخارى» و «مسند أحمد» و «جامع صغير» با اندک تفاوتى موجود است».
- «شرح منازل السّائرين» ملّا عبد الرّزّاق کاشانى، انتشارات بيدار، ص ١٠٥: وَ لِهَذا قالَ [رسولُ اللَهِ] صَلَّى اللَهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ: إنَّهُ لَيُغانُ عَلَى قَلْبى؛ وَ إنّى لَاسْتَغْفِرُ اللَهَ فى الْيَوْمِ سَبْعينَ مَرَّةً. و در تعليقه آورده است: