![تصویر](./Uploads/Document/Book/VolumeImage/[{"title":"فایل تصویر پیوست شده","url":"/Attachment/DocumentVolumeImage/1.jpg/temp?type=Book","id":"1.jpg"}])
اللَه شناسی ج1
جلد اول از مجموعۀ «اللهشناسی» تألیف ارزشمند علامه آیتالله حاج سید محمدحسین حسینی طهرانی ـ قدّسسرّه ـ بوده که پیرامونِ «امکان لقاء پروردگار، و حضور حق در همۀ عالَم، و کیفیت عشق بین حق و خلق» با قلمی روان و شواهدی متقن به رشتۀ تحریر درآمده و به ساحت علم و معرفت تقدیم شده است. اهم مباحثِ این مجلّد: • تفسیر آیۀ نور • تطبیق آیۀ نور بر خمسۀ طیبه • انسان کامل، محلّ تجلی آیۀ نور • خدا را میتوان دید، و خدا را با خدا میتوان شناخت • خداوند عاشق خلق، و خلق عاشق اوست • عاشقان لقاء خدا از هیچ گزندی نمیهراسند • راه وصول به معرفت الله، عبور از نفسپرستی است • اقسام تجلیات پروردگار بر سالک الی الله • سلوک برای آمادهشدن جهت جذبه الهی است • امکان دیدار و لقاء خداوند برای مؤمنین خوشکردار • خداوند همهجا هست؛ چشم بگشا و ببین! • لقاء خداوند منحصر به قیامت نیست • بیانی از حقیقت توحید و عشق به پروردگار در کربلا و عاشورا • ذکر اسناد متواتر، و شرح و تفسیر حدیثِ قرب نوافل
مرتب سازی:
اللَه شناسی ج1
195شده و از تحصیل معرفت كه مخلوق براى آن گشتهاى عاجز مانده و تابع نفس امّاره گشته، نمىتوانى كه ترك دو روزه لذّت فانى نموده، كمالات جاودانى كه در ضمن معرفت الهى است به دست آرى و خود را از حرمان ابدى خلاص نمائى!
پس بهواسطه این دنائت همّت و عدم انقیاد، محرومتر از تو و بینواتر1 از تو از موجودات كس ندیده. زیرا كه باقى موجودات به جهت آنچه مخلوق شدهاند از آن تجاوز ندارند و نمىدانند كه غیر از آن كمالى كه ایشان دارند هست، و به جهت عدم قابلیت، از حرمان آن كمال كه از انسان مطلوب است معذورند؛ تو2 كه مىدانى و به جهت آن مخلوق شدهاى فریفته و اسیر لذّات بهیمى و تمتّعات نفسانى گشته و از مقصود دو جهانى باز مىمانى. شعر:
این چه نادانى است یک دم با خود آى *** سود مىخواهى از این سودا برآى گنج عالم دارى و کدّ3 مىکنى *** خود كه كرد آنچه تو با خود مىكنى؟ پادشاهى، از چه مىگردى گدا؟ *** گنجها دارى، چرائى بینوا؟ و چون از لذّات شهوانى و مشتهیات نفسانى خلاصى ندارد مىفرماید كه: متن:
چو محبوسان به یک منزل نشسته *** بدست عجز، پاى خویش بسته یعنى همچون كسى كه بند گران بر پاى وى نهاده باشند و از آنجائى كه
- نسخه «ز»: و واپسماندهتر
- نسخه «ز»: و تو
- در نسخه «أسرار الشّهود»: گَد (يعنى گدائى)