یکی از امور لازم در مسیر سیر و سلوک، داشتن رفیق راه و یار همراه است. این همسفران که دغدغه و اهداف مشترک با انسان دارند، هم باعث شوق به حرکت و ایجاد انگیزه و قدرت ادامه راه هستند و هم مایه آرامش روحی و طمانینه قلبی سالک اند. حال چرا باید برای طی مسیر سلوک، رفیق همراه داشته باشیم؟ این همراهی چه نتایجی برای انسان دارد؟ و معیار انتخاب رفیق سلوکی چیست؟