جایگاه و مقام والای حضرت خدیجه سلام اللَه علیها

حضرت خدیجه سرور زنان اهل بهشت میباشد

پیغمبر اکرم می فرمودند¹: سروران زنان اهل بهشت چهار زن می باشند:  حضرت مریم، حضرت آسیه، حضرت خدیجه، حضرت فاطمه زهرا سلام اللَه علیها. یعنی اگر ما بخواهیم نگاه کنیم، خیال می‌کنیم که مسئله فقط نماز خواندن و من باب مثال یک روزه گرفتن و ذکر و ورد و یک نماز شب و  گریه‌ و حال است در حالی که مسئله این نیست.

مسئله مسئله گذشت است! مسئله مسئله ایثار است! این مسئله مهم است. مسئله مسئله از خودگذشتگی است! حضرت خدیجه که با آن موقعیت و آن عزت و آن احترامی که داشت به گونه ای که پرده‌هایی که در منزل خود می‌انداخت از طلا بافته شده بود و پارچه‌هایی که بر روی ان می‌نشست  از حریر و دیباج بود، این حضرت خدیجه می‌آید پیش پیغمبر و تمام اموال خود را به پیغمبر می‌بخشد و می‌گوید: من کنیز تو هستم! و گرفتاری و مشقت و جریان شعب ابیطالب را تحمل می کند و صبر می‌کند باید هم پیغمبر او را در ردیف فاطمه زهرا به حساب بیاورد. آنوقت شما ببینید از این نسل طیب و این نسل طاهر چه فرزندی به وجود می‌آید فاطمه زهرایی به وجود می‌آید، و ذراری فاطمه زهرا چه افرادی هستند و امتیاز آنها از بقیه چگونه است.

اهتمام و محبت بی‌اندازه پیامبر اکرم نسبت به حضرت خدیجه

حضرت خدیجه با وجود جمیع امکانات مادی و موقعیت اجتماعی حاضر به پذیرش وصلت با پیغمبر اکرم شدند؛ در حالی که آن حضرت به نام یتیم بنی هاشم معروف بود. گرچه از نظر خصوصیات معنوی و مشخصات نفسانی و روحی در میان طوائف و قبائل مشار بالبنان بودند.

این مسئله در بسیاری از زندگانی پیغمبر اکرم مورد تذّکر قرار می‌گرفت؛ در روایتی از امام صادق علیه السّلام وارد است که فرمودند: «روزی پیغمبر اکرم از حضرت خدیجه یاد می‌فرمودند، عایشه یکی از زنان آن حضرت ناراحت می‌شود و به آن حضرت پرخاش می‌کند که: تا کی از این پیرزن یاد می‌کنی، درحالی که خدا بهتر از او را به تو داده؟!