بررسی شخصیت ، آراء و نقد انظار فردوسی
16٬301
بررسی شخصیت ، آراء و نقد انظار فردوسی
8شکی نیست که فردوسی فردی متمایل و منتحل به تشیع و اهل بیت رسول خدا بوده است چنانچه در ابتدای شاهنامه چنین می‌سراید:
چه گفت آن خداوند تنزیل و وحی *** خداوند امر و خداوند نهی که خورشید بعد از رسولان مه *** نتابید بر کس ز بوبکر به عمر کرد اسلام را آشکار *** بیاراست گیتی چو باغ بهار پس از هر دوان بود عثمان گزین *** خداوند شرم و خداوند دین چهارم علی بود جفت بتول *** که او را به خوبی ستاید رسول که من شهر علمم علیم در است *** درست این سخن گفت پیغمبر است گواهی دهم کاین سخن راز اوست *** تو گوئی دو گوشم بر آواز اوست از این اشعار به وضوح به دست می‌آید که فردوسی شیعه بوده و سرودن اشعار در مدح خلفاء ثلاثه از روی جبر و تقیه است.
و همینطور اشعاری که در هجو سلطان غزنوی می‌سراید به مذهب تشیع خویش و محبّت رسول خدا و علی مرتضی افتخار می‌کند و از دشمنان و مخالفین اهل بیت ابراز انزجار و برائت می‌نماید:
ایا شاه محمود کشور گشای *** زکس گر نترسی بترس از خدای که پیش از تو شاهان فراوان بدند *** همه تاجداران کیهان بدند فزون از تو بودند یکسر به جاه *** به گنج وسپاه و به تخت و کلاه نکردند جز خوبی و راستی *** نگشتند گرد کم و کاستی.... هرآن شه که در بند دینار بود *** به نزدیک اهل خرد خوار بود ندیدی تو این خاطر تیز من *** نیندیشی از تیغ خونریز من که بد دین وبد کیش خوانی مرا *** منم شیر نر میش خوانی مرا مرا غمز کردند کان بد سخن *** به مهر نبی و علی شد کهن هر آن کس که در دلش کین علیست *** از او در جهان خوارتر گو که کیست منم بندۀ هر دو تا رستخیز *** اگر شه کند پیکرم ریز ریز من از مهر این هر دو شه نگذرم *** اگر تیغ شه بگذرد بر سرم
/