علّت اشتهار امام رضا به امام غريب

«روایـت است از یـونس بـن عبـدالرّحـمن کـه گفت: من بـر حضرت رضا علیه‌السّلام وارد شدم. فرمود: علی بن أبی حمزه مُرد؟! گفتم: آری!‌ فرمود:داخل در جهنّم شد. من از این کلام حضرت به دهشت افتادم. فرمود: آگاه باش   که چون از امام پس از موسی علیه‌السّلام از وی پرسیدند گفت:‌ من امامی‌ را پس از او نمی‌شناسم، لهذا یک ضربه‌ای به قبرش زدند که از آن آتش بالا گرفت.»

وَ مِنْهَا مَا رَوَاهُ عَنْ حَمْدَوَیهِ، قَالَ: حَدَّثَنِی الْحَسَنُ بْنِ مُوسَی عَنْدَاوُدِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ بْنِ أبِی نَصْرٍ قَالَ: وَقَفَ   أبُوالْحَسَنِ الرِّضَا عَلَیهِ‌السَّلاَمُ فِی بَنِی زُرَیقٍ، فَقَالَ لِی وَ هُوَ رَافِعٌ  صَوْتَهُ: یا  أحْمَدُ! قُلْتُ: لَبَّیک! قَالَ: إنَّهُ لَمَّا قُبِضَ رَسُولُ اللَه صَلَّی اللَه عَلَیهِ وَ ءَ‌الِهِ وَ سَلَّمَ جَهَدَ النَّاسُ فِی إطْفَآءِ نُورِ اللَه فَأبَی اللَه إلاَّ أنْ یتِمَّ نُورَهُ   بِأمِیـرِالْمُؤْمِنِیـنَ عَلَیهِ‌السَّلاَمُ؛ فَلَمَّا تَوَفَّی أبُو الْحَسَنِ عَلَیهِ‌السَّلاَمُ جَهَدَ عَلِی   ابْنُ أبِی حَمْزَةَ فِی إطْفَآءِ نُورِ اللَه، فَأبَی اللَه إلاَّ أنْ یتِمَّ نُورَهُ.

وَ إنَّ أهْلَ الْحَقِّ إذَا دَخَلَ فِیهِمْ دَاخِلٌ سُرُّوا بِهِ، وَ إذَا خَرَجَ مِنْهُمْ خَارِجٌ لَمْ یجْزَعُوا عَلَیهِ؛ وَ ذَلِک أنَّهُمْ عَلَی یقِیـنٍ مِنْ أمْرِهِمْ. و إنَّ أهْلَالْبَاطِلِ إذَا دَخَلَ فِیهِمْ دَاخِلٌ سُرُّوا بِهِ، وَ إذَا خَرَجَ مِنْهُمْ خَارِجٌ جَزِعُواعَلَیهِ؛ و ذَلِک أنَّهُمْ عَلَی شَک مِنْ أمْرِهِمْ. إنَّ اللَه جَلَّ جَلاَلُهُ یقُولُ: فَمُسْتَقَرٌّ  وَ مُسْتَوْدَعٌ.¹ 

قَالَ: ثُمَّ قَالَ أبُو عَبْدِاللَه ² عَلَیهِ‌السَّلاَمُ: الْمُسْتَقَرُّ الثَّابِتُ، وَالْمُسْتَوْدَعُ الْمُعَارٌ. 

«و روایت است از أحمد بـن محمّد بـن أبی نـصر کـه گفت: حضرت امــام أبوالحسن الرّضا علیه‌السّلام در میان طائفه بنـی زُرَیق ایستادند، و در حالی که صدای خود را بلند نموده بودند به من گفتند: ای احمد! گفتم: لبّیک! فرمود: چون رسول خدا صلّی اللَه علیه و آله و سلّم رحلت نمودند، مردم برای  خاموش کردن نور خدا کوشیدند؛ امّا خداوند إبا نمود مگر از اینکه نور خود را تمام کند به أمیرالمؤمنین علیه‌السّلام. و چون أبوالحسن موسی بن جعفر  علیهما السّلام وفات نمود، علی بن أبی حمزه در خاموش کردن نور خدا کوشید،  امّا خداوند إبا نمود مگر اینکه نور خود را تمام کند.